Fans van de tours van Avocado Booking werden tijdens de laatste editie van Imperial Never Say Die! Tour getrakteerd op shows van Emmure en War From A Harloths Mouth. Deze bands zijn nu weer verenigd in een package met Iwrestledabearonce, Winds Of Plague en We Set The Sun (of in Groot-Brittannië Visions) onder de noemer The Mosh Lives!. Liefhebbers van het gezwaai met armen en benen trekken op 7 mei naar de Dynamo in Eindhoven voor een avondje stevige muziek.
Het laatste album van Iwrestledabearonce, It’s All Happening is alweer een tijdje uit. Natuurlijk komen er hits voorbij als ‘Tastes Like Kevin Bacon’ of ‘Ulrich Firelord: Breaker of Mountains’ maar gelukkig worden we vanavond ook eindelijk getrakteerd op nieuw werk van het aankomende album dat deze zomer uitgebracht zal worden. De band mag op aardig wat beweging rekenen en er wordt redelijk strak gespeeld, zeker in vergelijking met eerdere shows. De beweging en energie is bij band en publiek goed aanwezig, hoewel de gitaristen wat minder mimiek van The Dillinger Escape Plan moeten overnemen. De band heeft nog een lange weg te gaan om de opnamekwaliteit live ook te evenaren maar vanavond is Eindhoven getuige van een solide show.
Winds of Plague speelt voor een veel vollere zaal en ondanks dat zanger “Johnny Plague” vanavond zoals hij zelf ook al aangeeft zwak bij stem te zijn, leeft de mosh inderdaad. De populariteit van de band is goed duidelijk als er nummers gespeeld worden van het nieuwe album Against the World want ook deze worden keihard meegezongen. Toch gaat het op oudjes als ‘Decimate the Weak’ nog net een tikje harder los. In het begin staat het geluid net zo slecht als bij de vorige bands, maar na een nummer of twee is er meer te horen dan alleen de bas-ketel. Wie vanavond nauwelijks uit de verf komt is toetsenist Alana Potocnik, haar rol is minimaal en slecht te horen. Dit had vrij makkelijk met samples opgelost kunnen worden. Na een vrij korte maar heftige show laat Winds of Plague zijn publiek tevreden achter.
War From A Harlots Mouth bracht vorig jaar een split met Burning Skies en zijn derde album MMX uit. De band begint voor een klein groepje mensen dat gelukkig wel een beetje aangroeit maar zo vol als tijdens de simpele deathcore van zijn voorgangers wordt het helaas niet. De technische metal waarop het een stuk moeilijker moshen is, ligt velen vanavond te zwaar op de maag. De show van de Duitsers is goed, de band speelt superstrak en trakteert de fans op de favoriete nummers van alle albums, inclusief ‘Keeping it Up’ en ‘Uptown Girl’ van de eerste EP en ‘How to Disconnect from Your Social Surroundings in Half an Hour’ en ‘Fighting Wars with Keyboards’ van het eerste album. Het meest recente album MMX komt er maar karig vanaf in de setlist. Hoewel er een beetje bewogen wordt lijkt WFAHM vanavond niet op hun plaats. De band heeft een tijd geleden al de beatdown als prominent onderdeel van hun muziek verlaten en zou daarom beter thuishoren op andere packages dan de Imperial Never Say Die! Tour of The Mosh Lives!. Hoe dan ook, het was misschien niet de drukste show van de avond (dat wordt helemaal duidelijk wanneer zanger Nico probeert een Wall of Death te genereren) maar de band is weer erg goed.
Emmure stond eerder in de Dommelsch Zaal van 013 en Tivoli Oudegracht. Toch beiden een flink maatje groter dan de zaal van Dynamo. Mooi. Dit zorgt namelijk voor een geweldige vibe. Alle kids gaan totaal los op de beatdowns, breaks en lochte teksten van deze Amerikanen. Beginnend met ‘Children Of Cybertron’- een nummer waar het nogal redelijk rustig op gaat, maar wanneer ’10 Signs You Should Leave’ wordt ingezet kunnen de EHBO trommels tevoorschijn worden getoverd. Fijne pile-ups, stage-dives en sing alongs vormen het centrale gedeelte van de show. Een show die werkelijk tot in de puntjes is ingestudeerd. De geluidsman van Emmure is constant bezig met alle aparte gitaarbliepjes te produceren, de drummer mept mee op een drumtrack en ook zanger Frank krijgt ook genoeg effecten over zijn microfoon. Degene die dus daadwerkelijk voor het geluid van Emmure staat ver achterin de zaal.
Boeiend. ‘Sound Wave Superior’ laat je buik trillen met zijn heftige baslijnen. ‘R2Deepthroat’ zegt het zoals het bedoeld is: “The next time you see her, ask your girl what my dick tastes like.” De strijdbijl tussen Emmure en The Acacia Strain is dus nog steeds niet begraven. Misschien moet iedereen daarom in de zaal zijn ‘guns in the air’ houden. Gangster ten top. Maar ‘When Keeping It Real Goes Wrong’ knalt er nog even snoeihard tegen aan. Emmure is uiterst geolied, maar moet opletten geen parodie op zichzelf te worden.
