(Album – Unsigned) Uit Breda afkomstig is Celluloid Heroes. Deze alternatieve rockband timmert al een kleine vijf jaar aan de weg en in het begin van dit jaar is het resultaat daar, genaamd Spectacle Royale. De vier nummers tellende EP is het resultaat van hard werken voor een beginnende band, die vooral zoveel mogelijk probeerden op te treden.
De vier leden van de band omschrijven hun muziek als melodieuze, energieke en innovatieve rock en invloeden behelzende van bands als Editors, Arctic Monkeys, The Killers en Muse. Naar eigen zeggen hebben de drie heren en dame talloze shows gespeeld in cafés en op popfestivals in Nederland en België.
Opener van de EP is ‘The Afterglow’. Direct worden de keiharde drums ingezet, gevolgd door een energieke gitaarriff. Uiteindelijk mondt dit geheel uit in een rustiger tempo, maar de eerste tonen zijn gespeeld en een eerste indruk zou er nu moeten zijn. Rustige stukken worden afgewisseld met meer bombastische stukken, waarbij je jezelf al ziet staan in een kleine zaal en de band alles geeft. ‘Life & Death’ is dan iets totaal anders. Het lied begint een stuk rustiger en krijgt eigenlijk nooit een climax, waar je eigenlijk aan zou denken na de harde opener. Dit wil niet zeggen dat het lied slecht is, want het loopt uit tot een fijn refrein.
Pas op ‘Spectacle Royale’ horen we een tweede stem, namelijk die van gitariste Mandy Vrolijk. Bij de eerste twee tracks laat alleen Rutger Rijken, de leadzanger, van zich horen. De stem van Vrolijk komt in ieder geval op het goede moment om de hoek kijken, want de plaat heeft dan even een verademing nodig. Het valt inmiddels wel op dat de stem flink boven de muziek uitsteekt, iets wat best wel zonde is. Een betere combinatie tussen stem en instrumenten zou het album ook beter maken.
Er wordt afgesloten met ‘Control’, een nummer dat een heus duet is. De tweezang wordt dus doorgezet en zorgt voor een sferisch geheel. Het heeft ook nog een positief effect op de stem van Rijken, door de tweezang klinkt zijn stem een stuk stabieler.
Dit is een redelijke debuutplaat van Celluloid Heroes. De samenhang tussen stem en muziek is niet altijd goed, waardoor het niveau van de plaat een beetje omlaag gaat. De muziek zelf is fijn, de refreintjes zijn aanstekelijk en het spel is verdienstelijk. Laten we hopen dat we wat meer van deze band gaan horen.
Je kunt geen reactie achterlaten.