Shining – VII: Född Förlorare

Door Guido Segers 1 juni 2011 Reageren uitgeschakeld

    Shining album Shining   VII: Född Förlorare(Album – Spinefarm Records) Het is misschien wel de meeste extreme live band uit het sowieso redelijk maffe black metal genre. De mannen van Shining staan ook bekend als een band met een uniek geluid en zijn wel eens omschreven als de Opeth van de scene. Dit is al weer de zevende in de genummerde reeks: VII: Född Förlorare. De Zweedse band laat zien dat ze, zolang hun performance stijl het toelaat, er nog altijd bij zijn.

    Na een kermende intro van “You are my sunshine, my only sunshine…” gaat het los. ‘Förtvivlan min arvedei’ begint als een stevig rocknummer, maar al snel zijn de erg gelikt klinkende blastbeats te horen en de vuige vocalen van Kvarforth. Woeste zang samen met de driven klanken van de openingstrack werken prima samen, maar ook de fijne gitaarsolo tegen het einde van het nummer. Muzikaal heeft de band duidelijk vooruitgang geboekt door de jaren heen. ‘Tiden Läker Inga Sår’, wat zoiets prettigs betekend als “tijd heelt geen wonden”, is dan wel weer tekenend voor de deprimerende stijl van de band.

    Het blijft een band die graag zelfvernietiging promoot en daarnaast een weinig rooskleurig beeld van de wereld. ‘Människa o’avskyvärda människa’ is daar weer een brute vertolking van. Strakke, statische riffs die aan Satyricon doen denken, waar de band ook mee op tour is geweest.  De xylofoon die hier doorheen tikt op rustige stukken draagt extra bij aan het morbide sfeertje dat de band graag opwekt. Het nummer ‘Tillsammans är vi allt’ deed in het thuisland nog wat stof opwaaien, dankzij de bijdrage van Håkan Hemlin van de band Nordman. Het nummer gaat over drugsverslaving, waar Hemlin aan onderhevig is. Zijn vocale bijdrage geeft een extra melancholische draai aan het toch al sterke nummer.

    Een kleine verrassing volgt dan weer met ‘I Nattens Timma’, wat bijna een klein folkliedje is met slechts piano en zang. Erg mooi, maar de woorden zijn donker als altijd. Natuurlijk is de afsluiter gewoon loodzwaar en inktzwart. Het nummer ‘FFF’ ramt er nog even flink tegenaan en dan zijn we op het einde van een zeer imposant stukje donkere muziek. Dat maakt het niet minder geniaal.

    [starreview tpl=16 style='plain']

    Je kunt geen reactie achterlaten.