Voor de Effenaar staat een erg lange rij. Opvallend veel Danzig, Samhain en Misfits t-shirts. Nadat Glenn Danzig stopte met Misfits is hij verder gegaan met de band Samhain. Samhain is uiteindelijk verandert in Danzig, de band die vanavond in Effenaar te zien is.
Bij binnenkomst worden de bezoekers erop gewezen dat ze hun telefoon uit moeten zetten; een verzoek van de band. Ook mogen er geen foto’s gemaakt worden tijdens het concert. Een tikkeltje overdreven, dus nu maar hopen dat het concert de moeite waard is. Een aantal dagen geleden werd door Effenaar getweet dat Danzig stipt om 20:30 begint vandaag. Ook werden de mensen met tickets gisteren via e-mail op de hoogte gesteld van de gewijzigde aanvangstijd. Om 20:30 staan de mensen braaf te wachten op de komst van Danzig, maar tevergeefs. Een uur later is het nog steeds niet begonnen. Glenn en zijn bandleden hebben de lat nu wel erg hoog gelegd. Voor aanvang wordt er ook nog eens iemand uit het publiek afgevoerd door de beveiliging. Om 21:45 dimt het licht dan eindelijk en is het tijd voor actie.
De vier langharige, in zwart gehulde mannen komen het podium op en worden ondanks alles met een overweldigend applaus ontvangen. ‘SkinCarver’ is het eerste nummer van vanavond. Glenn heeft zijn welbekende arrogante houding en doet waar hij goed in is: zingen. Een stem die je zo onder een jaren vijftig artiest als bijvoorbeeld Elvis Presley zou kunnen plakken (maar dan met minder blije teksten). Danzig geeft geen show, daar voelt hij zich misschien te goed voor. Een makkelijk mannetje is het niet, maar op de een of andere manier weet hij je wel te raken. Het publiek probeert er wel een show van te maken. Zo verschijnen er een aantal stagedivers, waarvan een aantal eruit worden gepikt door de beveiligers.
Danzig maakt donkere metal, dus niet de bekende metalriffjes na ieder refrein, maar meer bedwelmend. Bij ‘How The Gods Kill’ komt dit goed naar voren. Dit nummer heeft een rustig begin, maar naarmate het nummer vordert gaat het ritme steeds meer omhoog en er ontstaat een flinke pit in het midden van de zaal. Ooit heeft Danzig het nummer ‘Thirteen’ geschreven voor niemand minder dan Johnny Cash. Dit nummer komt uiteraard ook voorbij en wordt hard meegebruld. Toch blijft ‘Mother’ het bekendste nummer en is dus het hoogtepunt van de set. Als toegift wordt ‘She Rides’ gespeeld en nadat Glenn roept: “So you guys want more? Fuck yeah!” spelen ze nog ‘Dirty Black Summer’.
Ondanks het lange wachten heeft Danzig een optreden gegeven dat goed te pruimen is. Legendarisch is het niet, want er misten helaas veel nummers op de setlist zoals ‘Twist Of Cain’, I Luciferi en ‘Satans Child’. Danzig heeft zoveel albums gemaakt, dat het uiteraard niet mogelijk is om alles te spelen. Glenn belooft om dit jaar nog terug te komen, dus bij deze: tot de volgende tour.
