
(Cinéart) Je hebt van die films die het moeten hebben van een element wat met kop en schouders boven de rest van de film uitsteekt. Bij de een zijn dit de special effects, bij de ander het verrassende verhaal en weer anderen kunnen niet zonder sterke acteurs en actrices die een script leven in blazen. Bij Mother and Child is het laatste het geval.

Mother and Child heeft als hoofdonderwerp adoptie en volgt drie verhaallijnen. Als eerste is daar de vijftigjarige Karen (Annette Bening) die op haar veertiende door haar moeder werd gedwongen om haar baby af te staan. Dan komt er onverwacht een man in haar leven die haar aanspoort om op zoek te gaan naar haar dochter. Ten tweede is er de 35-jarige Elizabeth (Naomi Watts). Deze geadopteerde en erg onafhankelijke vrouw raakt zwanger en wil na al die jaren heel graag weten wie haar moeder is. Als laatste is er het verhaal van Lucy (Kerry Washington). Ze kan geen kinderen krijgen en wil dolgraag een kind adopteren om haar huwelijk te redden.
De verhaallijnen van Mother and Child hadden makkelijk in een soap of woensdagavondfilm plaats kunnen vinden. Gelukkig zijn daar de eerder genoemde, sterke acteerprestaties van Annette Bening, Naomi Watts en Kerry Washington en de overtuigende regie van Rodrigo García, die tevens zorgde voor een goed scenario. De actrices zorgen er met hun overtuigende rollen voor dat je meeleeft met de gecompliceerde personages. Met name Elizabeth en Karen worden zo ver uitgediept en zo geloofwaardig neergezet door Watts en Bening, dat je het gevoel hebt dat de actrices hun eigen verhaal vertellen.

Na het zien van Mother and Child zet je de film niet meteen uit je hoofd. Het is een film die je na doet denken over de band tussen moeder en kind en over belangrijke, levensveranderende beslissingen. En dan niet alleen hoe jouw eigen beslissingen je eigen leven kunnen veranderen, maar vooral ook die van anderen.
















Pingback: Inge Weterings » ROAR E-Zine