Poetry

(Lumière Home Entertainment) In 2010 sleepte regisseur en schrijver Lee Changdong met Poetry de prijs voor beste screenplay in de wacht tijdens het Cannes Film Festival. Een mooie overwinning naast andere hooggewaardeerde scenario’s van onder andere Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives en Another Year.

Poetry gunt een kijkje in het leven van grootmoeder Mija. Mija is een elegante, goedgeklede vrouw van halverwege de zestig. Om bij te verdienen verzorgt ze een oudere man die een beroerte heeft gehad. Ze wil heel graag de kunst van poëzie onder de knie krijgen en meldt zich aan voor een cursus. Van haar leraar krijgt ze de tip om op zoek te gaan naar de mooie dingen in het leven. Dit blijkt echter niet altijd makkelijk te zijn. Mija zorgt voor haar misdragende kleinzoon Wook, die alleen oog lijkt te hebben voor de tv en computerspelletjes en ze krijgt te kampen met de gevolgen van ouder worden. Wanneer Wook echter iets eigenlijk onvergeeflijks uithaalt en er vervolgens over Mija heen wordt gelopen door de mannen in haar omgeving, probeert ze juist te blijven zoeken naar de pracht en emotie van woorden.

Changdong laat zien dat poezie niet alleen te vinden is in woorden en zinnen, maar ook in de bijzondere, kleine dingen in het leven. Mija leert door haar zoektocht om op een andere manier naar de wereld te kijken. Iets wat ze zeker nodig heeft, als je bedenkt wat er allemaal in haar omgeving gebeurt. Op momenten dat de bizarre realiteit haar opgedrongen wordt, neemt ze de tijd om te genieten van de onschuldige, prachtige dingen in het leven.

Actrice Yun Junghee zet een meer dan sterke rol neer. Ze zorgt ervoor dat Mija niet ten onder gaat in het veelal door mannen gedomineerde Zuid-Korea en draagt de film met overtuiging. Iets minder aan Poetry is dat de film nogal lang duurt. Met zijn 134 minuten zijn vooral de stukken waarin poëzie wordt voorgedragen wat langdradig. Waarschijnlijk zijn deze teksten een stuk indringender wanneer je Koreaans kunt begrijpen, maar met ondertiteling komt het niet altijd even sterk over.

Laat dit puntje van kritiek je er vooral niet van weerhouden om deze film te gaan kijken. Poetry is een subtiele, prachtige film die je het gevoel geeft dat je naar een echt verhaal van een echt persoon zit te kijken.