Vanavond aan 013 de eer om de nu-metalhelden van Korn te mogen ontvangen voor een exclusieve show in het culturele hart van Tilburg. Na een geslaagd optreden in de Heineken Music Hall afgelopen september zijn de mannen terug in het zuiden des lands. Getuige de grote belangstelling voor deze show, kunnen we concluderen dat Korn anno 2011 nog steeds een band is om rekening mee te houden. Een ellenlange rij fans staat te trappelen om hun helden te mogen aanschouwen in de Tilburgse poptempel.
Voordat het echter zover is mag het publiek eerst nog even gaan genieten van opwarmertjes Stillwell en Dead Man’s Curse.
Het is aan Reginald “Fieldy” Arvizu met zijn maten van Stillwell om de avond te openen en nader te laten kennismaken met zijn nieuwe project naast Korn. De komende serie shows zal in het teken staan ter promotie van hun, in The States reeds verschenen, debuutalbum Dirtbag. Met een mengelmoes van rap, hip hop en heavy metal, ook wel “street metal” genoemd, lijken zij een sterke troef in handen te hebben. Een nummer als ‘Street Metal’ en de aggressieve wijze waarop rapper Q-Unique zijn lyrics de zaal inslingert kan rekenen op een luid applaus van het publiek. Daar waar hij probeert te zingen lijkt het echter een beetje mis te gaan en komt het geheel wat schreeuwerig over. “Stick to rapping”, zou het advies kunnen luiden. Desondanks is Stillwell zeker geen slecht begin van de avond.
Stillwell
Na een snelle ombouwpauze is het tijd voor een portie pretentieloze metal/rock van eigen bodem in de vorm van Dead Man’s Curse. Met nog maar slechts een demo op hun naam, staan de heren al gelijk in het voorprogramma van Korn. Dat valt te prijzen en is ook niet helemaal gek gezien het verleden van de bandleden in groepen als Blind Sight, Razor Crusade en Born From Pain. Mannen met een muzikaal verleden dus, die vanavond zonder toeters en bellen en een hoop ballen het publiek willen overtuigen van hun kunnen. Dit doen ze zonder meer met verve. De zware melodielijnen, tempowisselingen en gierenden gitaren brengen de hoofden alvast in beweging en laten de handen in de lucht gaan. Dead Man’s Curse had een slechter podium kunnen kiezen voor een van hun eerste optredens.
Dead Man’s Curse
Onder een bulderend applaus betreden tegen kwart voor tien dan eindelijk de mannen van Korn het podium. De tot de verbeelding sprekende microfoonstandaard van Jonathan Davis staat reeds verleidelijk op het podium te schitteren en te wachten op haar muzikale partner. Het publiek krijgt vrijwel meteen waar het om vraagt met het zeer favoriete ‘Blind’ van het debuutalbum Korn, gevolgd door ‘Here To Stay’. Daar waar de zaal voorheen wat tam was gaat het nu echter goed los. Korn weet hoe ze een show moeten openen en lijkt vanavond net even wat meer te geven van zichzelf om meteen de aandacht te trekken en vast te houden.
Daar waar Korn drie jaar geleden nog werd afgedaan als vergane glorie, zo sterk is de groep nu weer in hun huidige bezetting. Jonathan Davis, gitarist James “Munky” Shaffer, bassist Reginald “Fieldy” Arvizu en drummer Ray Luzier vormen vanavond een perfecte muzikale eenheid, bijgestaan door tourmuzikanten Wes Geer op gitaar en toetsenist/backing vocalist Zac Baird. De groep lijkt er bijzonder veel zin in te hebben vanavond. Misschien komt dit mede dankzij het feit dat Korn weer eens in een wat intiemere setting speelt. Zelfs de bandcrew aan de zijkant van het podium staat zichtbaar mee te genieten van de show. De muziek leidt hier en daar tot een bescheiden moshpit , of wat stralen bier door de lucht, zoals tijdens ‘Falling Away From Me’, maar voor de rest blijft het bij handen in de lucht, bier drinken en meebrullen op de klassiekers. Vrijwel alle grote publieksfavorieten passeren de revue vanavond en houden de aandacht vast, zoals ‘Freak On A Leash’, ‘Got The Life’ en ‘Falling Away From Me’. Nieuw nummer ‘Get Up’ van het aankomende album lijkt live ook goed te vallen onder de fans.
Korn
Enig minpuntje vanavond is echter het geluid dat vaak net iets te hard en te plomp is afgesteld. De bassen zijn wat aan de botte kant en de stem van Jonathan Davis is niet altijd even goed hoorbaar in de muur van geluid. Het enthousiasme en de energie bij zowel Korn als het publiek maken dit echter helemaal goed.
Na een drie nummers durende encore, waaronder een lange medley, komt er een einde aan een avondje Korn, waaruit zowel critici als fans kunnen afleiden dat de groep er anno 2011 nog helemaal toe doet. Laat maar komen dat nieuwe album.
Als even later Munky het podium weer op komt lopen zien we de voorste rij fans op hem afvliegen als duiven die naar brood komen pikken, om de plectrums die hij rondstrooit op te vangen. Ook Ray Luzier doet nog een duit in het zakje door met een brede lach enkele gesigneerde drumvellen en wat drumstokken de zaal in te slingeren. Daarna is het dan toch echt afgelopen. De echte liefhebbers stormen met plectrum en drumvel meteen door naar Graspop om hun helden nogmaals te kunnen zien.
—
Tekst: Daniël De Borger
Fotografie: Roy Maas
