Voor alweer de zesde keer is Papa Roach te bewonderen in 013. Ditmaal is de band in Nederland voor een exclusieve show, dus fans moeten helemaal naar Tilburg afreizen om dit viertal uit Sacramento te zien.
Gekleurde haren, veel zwarte bandshirts en jonge meisjes vooraan. Dat zou natuurlijk veel te cliché zijn om mee te openen, maar toch is het zo. De generatie die Infest bewust heeft meegemaakt mag uiteraard ook niet ontbreken. Het meest recente album van Papa Roach is Metamorphosis uit 2009. In 2010 hebben ze nog een Best Of album The Best of Papa Roach en een livealbum Time for Annihilation uitgebracht. Zou de populariteit van deze band nog steeds enorm zijn?
Negen van de tien keer wordt bij een optreden de achtergrondmuziek eerst gestopt, vervolgens dimt het licht, klinkt er een spannende intro met als gevolg een hysterisch publiek. Papa Roach doet dit niet en doet lekker tegenstrijdig. Terwijl het publiek aan het afwachten is klinkt er plots een harde bas. De bas komt zo plots dat dit een veel spannender is dan ‘normaal’. Bam! De band knalt ‘Getting Away With Murder’ erin en de beesten genaamd Papa Roach zijn los. “Whats up, motherfuckers? Jump!” Vooral aan de voorkant gaat het los, maar achterin en op het balkon is het publiek nog wat braaf. Wel wordt er oorverdovend meegezongen. Niet alleen met ‘Getting Away With Murder’, maar ook met ‘Burn’ en het oldschool nummer ‘Between Angels and Insects ‘. Eigenlijk kunnen alle andere nummers daaraan toegevoegd worden, want het hele optreden door is het publiek het ideale achtergrondkoor voor de band. Je zou denken dat ze bij minstens één nummer toch wel minder enthousiast moeten zijn, maar Papa Roach krijgt het publiek van begin tot eind mee. De band weet het publiek goed te bespelen met hun greatest hits werk. De zanger vraagt continu of het publiek springt, voor hem schreeuwt, hun duivelhoorntjes/middelvingers in de lucht doet. Het is moeilijk om een saai puntje in deze show te bespeuren. Alhoewel… Jammer dat de zanger op een gegeven moment “Hey Ho Let’s Go” inzet en uiteindelijk geen ‘Blitzkrieg Bop’ doet…
Papa Roach
Bij ‘The Enemy’ vraagt Jacoby Shaddix of het publiek wil gaan zitten. Als hij zegt “Go!” is het de bedoeling dat iedereen opspringt. Niet erg origineel, want zoveel bands doen dat, maar het blijft stiekem toch een gaaf gezicht. In het midden van het nummer doen ze het nog eens dunnetjes over en zelfs op het balkon gaan ze door de knieën. De band kondigt ‘Blood Brothers’ aan als laatste nummer, maar een toegift kan natuurlijk niet ontbreken. Na enige afwezigheid op het podium laten ze ‘Dead Cell’ door de zaal dreunen en als allerlaatste het welbekende nummer ‘Last Resort’. Zowel de band als het publiek zijn niet moe te krijgen. Beiden zijn gedurende de show zeer enthousiast (enthousiast zou eigenlijk in hoofdletters geschreven moeten worden). Zo is het bewijs compleet: Papa Roach is nog steeds enorm populair. Die populariteit hebben ze voornamelijk te danken aan hun krachtige shows en enthousiasme. We zijn nog niet Papa Roach-moe.
Papa Roach
Je kunt geen reactie achterlaten.