Na een mooie eerste dag is het tijdig wakker worden met de klanken van de opstartende podia op het terrein. Het weer blijft mooi vandaag, ondanks dat het in Cēsis met bakken uit de lucht blijft vallen. Op de zaterdag staat er een wat steviger programma op de planken, maar de meeste bezoekers liggen na een lange nacht nog op één oor.
Het is dan erg aangenaam wakker worden met de klanken van de Ierse singer-songwriter Gavin O’Brien. De dag komt vervolgens rustig op gang met het Letse folkgezelschap Sus Dungo. De bezoekers komen langzaam het terrein op druppelen en het enthousiasme van de dames brengt hen al snel met het eerste biertje van de dag in de hand bij het hoofdpodium. Dit jaar geen deelname aan het voetbaltoernooi, dus gewoon lekker bandjes kijken.
Midden in de bossen in een gebied genaamd Uplandi is het zoeken naar schaduw, gelukkig biedt ook het hoofdpodium dat. Bij punkband Cacophonics staat het lekker vol, de jolige band die een beetje doet denken aan onze eigen Apers maakt daar dankbaar gebruik van. Vooral het jongere publiek smult ervan, evenzo van de Estse emocore van Bedwetters die daarna het podium beklimmen. Vooral de interactie met het publiek zorgt ervoor dat de laatstgenoemde band enorm in de smaak valt, voornamelijk bij de jonge meisjes die tegen het podium aan staan natuurlijk.
Bedwetters
Ondertussen beginnen ook op de andere podia interessante dingen te gebeuren. De psychedelische stonerrock van Laime Pilniga trekt een vol veld voor het Radio101 podium. De band is enorm vooruit gegaan in twee jaar tijd en speelt een show waar iedereen van kan genieten. Het enthousiasme spat van het podium. Het gaat ze zo goed af dat de energieke punkrock van het Franse Nina’s School het met een nagenoeg lege tent moet doen.
Laime Pilniga
Via de organisatie, die dit jaar iets moeilijker te treffen is, krijgen we te horen dat er een wijziging in het programma is en de Wit-Russen van My Ocean er niet bij zullen zijn. Vanwege protesten tegen de president van hun land zitten er namelijk wat bandleden in de bajes, wat het optreden bemoeilijkt. Wel erg punkrock natuurlijk. Gelukkig is er de brute hardcore van Burn Still, maar de Esten moeten het ook doen met een matige opkomst. Dat weerhoud de mannen er niet van om een kneiterhard optreden weg te geven vol energie en vuur. Een gastvocalist leukt het nog een beetje op, maar helaas laten velen deze vette band schieten.
Dat is gedeeltelijk te wijten aan de heren van P.O. Box. De Franse skapunkers hebben hier de nodige aanhang, maar geven eigenlijk een matig optreden weg. Het klinkt rommelig en lichtelijk aangeschoten (hoewel ik daar niks mee wil beweren). Het vergaat op een ander podium de folkrockers van The Burning Hell heel anders. De grappige verhalen en komische liedjes veroveren harten vandaag op Fonofest. De zeven bandleden zijn al vaker in de regio geweest en als dan ook nog wat woorden in het Lets worden gesproken worden ze helemaal de hemel in geprezen.
The Burning Hell
Tijd voor de hoogtepunten van vandaag. Dat zijn onder andere de Polen van Schizma. Rauwe, woeste hardcore die de tent doet ogen als een rondrazende massa. Dit is snoeihard en voelt zo verdomd echt aan. De getatoeëerde mannen hebben wat te melden en doen dat met verve.
Hierna is het de beurt aan de absolute headliner: Frank Turner. De beste man kan rekenen op een goede opkomst en een publiek dat stuk voor stuk de nieuwe plaat England Keep My Bones van voor tot achter mee kan zingen. Ook de oude liedjes doen het goed. Het plezier straalt van het podium af, war Turner grapjes staat te maken met het publiek en grotendeels gewoon enorm lijkt te genieten. Een ijzersterk optreden wat je zeker mee doet voelen is het resultaat. Een held, deze man. Hier overigens een leuk interview met deze enthousiasteling.
Frank Turner
Dan is het wel een beetje gedaan. De Letse metalband van Sanctimony speelt nog een wervelende set in de rocktent. Dat mag ook wel, we krijgen namelijk toegefluisterd dat de band één dezer dagen hun split-up aan gaat kondigen. Dan mag er nog wel even volgas gegeven worden. Dat denken de heren van Dzelks Vilks ook en wel bij elk optreden. Het terrein lijkt helemaal naar het hoofdpodium of de bar gestroomd te zijn. Na de show dus allemaal richting bar en dan is de nacht nog lang, maar het was ook zeker weer een mooi feestje.
Dzelks Vilks
Je kunt geen reactie achterlaten.