Vorig jaar april werd de show die Gallows in het Patronaat zou geven, gecanceled. De Engelse punkers namen liever wat meer tijd voor zichzelf. Afgelopen week maakte zanger Frank Carter bekend dat hij eind juli uit de band stapt. Gelukkig hebben ze nog een Nederlandse show op het programma staan om de anderhalf jaar afwezigheid goed te maken. Het Metropool in Hengelo is vanavond het strijdtoneel.
In Engeland werd getoured met Bastions, maar voor de paar resterende Europese data wordt gezocht naar lokale supports. Striking Justice is er vandaag bijgeboekt. De band komt hier uit de buurt en was eerder op pad met onder meer No Turning Back. Deze zomer gaan ze weer lekker festivallen. Nieuwe plaat Loose Lips is vanavond voor het eerst te verkrijgen. Veel fans hebben ze vanavond niet meegenomen. De old school hardcore van de Twentenaren is lekker vet. Ze kunnen prima mee met de talentvolle nieuwe lichting hardcore bands die overal in Nederland aan de weg timmeren. Vanuit hun bakermat wordt er vanzelfsprekend veel naar Duitsland gekeken, maar Striking Justice mag gerust wat vaker richting het westen trekken. Zelfs met de invaldrummer van vandaag is het lekker strak en de show zit goed in elkaar.
Na het half uurtje stampen loopt de zaal langzaam wat voller voor de hoofdact. Gallows kan in veel andere landen tegenwoordig op publiek in grote getallen rekenen, maar vanavond is de Metropool niet uitverkocht. De echte fans hebben de treinproblemen rondom Amersfoort echter getrotseerd, Duitsers zijn de grens overgetrokken en we horen hier en daar zelfs vleugjes Engels. De laatste Nederlandse show met Frank Carter. Een van de allerlaatste, na vandaag staan alleen nog België, Noorwegen en Engeland op het programma, sowieso. Was de roodharige schreeuwlelijk eerder vooral woest op alles en iedereen, vandaag is vanaf de eerste seconde een lach te zien op zijn gehavende gezicht.
De Britten trappen gemeen hard af met ‘Leeches’. Afkomstig van het zowel bekritiseerde als bejubelde tweede album Grey Brittain. De oudste van de Carter broertjes, Steven speelt gitaar bij de heren, heeft zijn microfoon van het standaard gehaald en staat midden in de pit. Hij laat de fanatiekelingen direct meeschreeuwen. Na twee nummers staat Frank al bloed op te hoesten. Het doet gelukkig niet veel af aan zijn performance. Ook de rest van de band duikt er vol in. De instrumenten staan soms ietwat ongelukkig afgesteld, maar wat wil je ook in een kleine zaal met weinig podiumruimte. Het publiek in de pit lijkt er gelukkig weinig van te merken. Als Frank roept dat we gaan stagediven, wordt er vol aan op de grond gedoken. Moeten we cirkelpitten, dan gaat de Metropool rond. Aan het einde van de set duikt zelfs drummer Lee de zaal in. Gallows in vanavond in goede doen. Via prijsnummers ‘Belly of a Shark’ en ‘Orchestra of Wolves’ geeft de band nog een laatste keer zijn visitekaartje af. De resterende vier leden zijn bezig aan een derde album en beloven dubbel zo hard terug te komen. Het is te hopen dat ze dit keer iets vlugger terugkomen. Wat een band.
