Veel outdoorfestivals krijgen er vroeg of laat mee te maken: regen. Moeten de podia overdekt worden, niet overdekken, half overdekt, of moet toch maar alles in tenten plaatsvinden? In verband met de aanhoudende onzekerheden met betrekking tot de weersvoorspelling, besloot Rockit Open Air daarom een week voor zijn zevende editie om het hoofdpodium te overdekken en twee buitenpodia te cancelen. Op de dag zelf viel uiteindelijk geen druppel.
Iets voor twee uur ’s middags begint het bij de ingang een beetje door te lopen. Waar er in de Rockit-tent al behoorlijk wordt gedanst op Secret Cinema, is het vroege headliner De Jeugd Van Tegenwoordig die de Great Electronic Beats propvol krijgt: het publiek staat nog meters ver buiten de tent. Een stukje verderop staat het 360-podium: een van de drie stages die vandaag niet overdekt zijn. Op dat podium is het Fairmont die aan zijn liveset bezig is. Fairmont zit op het label Border Community van James Holden en dat hoor je eigenlijk meteen: qua sound komen de twee erg overeen. De liveset van de Canadees bouwt goed op en het is een genot om te zien hoe hij aan de knoppen draait, waardoor geluiden verdwijnen en langzaam weer opkomen. Halverwege de set neemt Fairmont de microfoon, waarmee hij zijn – zwaar bewerkte – stem over de muziek heen legt, ter hand. Aan het einde van de set heeft hij het veldje aardig gevuld gedraaid. Een prima begin van de dag.
Fairmont
Na Fairmont is het aan Pantha Du Prince. Waar Fairmont indruk maakt, valt het optreden van de Duitser helaas wat tegen. Vorig jaar maakte Pantha Du Prince met Black Noise een van de beste en spannendste minimalplaten van het jaar. Tracks als ‘A Nomads Retreat’ en ‘The Splendour’ vervliegen helaas toch wat op dit veld: over je koptelefoon thuis komen de sfeergeluiden en warme bliepjes beter over. Wat ook niet meewerkt is dat het geluid af en toe stoort. De boxen kraken geregeld. Dankzij een vlekkeloze live-uitvoering van ‘Behind The Stars’ (inclusief lange opbouw en climax) scoort Pantha Du Prince toch nog net een voldoende.
Pantha du Prince
De tent die het verst verwijderd is van de festivalingang, is de Static. Je zou kunnen zeggen dat dat de reden is waarom de tent bij Jamie Jones slechts half gevuld is, maar dit zou ook aan de set van de beste man kunnen liggen. Vrij standaard house die slechts de aandacht van enkelen in het publiek kan trekken. Wat in negatieve zin opvalt aan de Static is dat er geen planken in de tent zijn gelegd. Daardoor sta je te dansen op zompig gras, dat in de loop van de dag steeds slechter begaanbaar blijft. Op 360 is inmiddels de Berlijnse technokoningin Ellen Allien begonnen. Een van de bekendste acts van het festival, die toch al om 16:00 geprogrammeerd staat: waarom is een raadsel. Haar set is er gelukkig niet minder om.
Jamie Jones
Ellen Allien
Inmiddels is het vijf uur ’s avonds, en waar sommigen een hapje eten gaat de muziek onverstoord verder. In de Great Electronic Beats draait DJ Rush een ‘special house & disco set’ die weinig indruk maakt. Bij het Flipside podium gaat het daarentegen wel los bij Remy. Een meter of twintig links- en rechtsvoor het podium staan speakers opgesteld waardoor je in die driehoek voor het podium perfect surround-sound hebt. Naast Flipside en 360 is de Stylus-stage het derde openluchtpodium van de dag. Gelijktijdig staan dj’s Wannabe A Star & Rubix alles aan flarden te scheuren met lompe electro. Maar het werkt, want het schiereilandje staat prop- en propvol.
DJ Rush
Ondertussen staat Simian Mobile Disco met een dj-set in de Rockit. Het duo gaat behoorlijk met de botte bijl te werk. Wie nummers als ‘Cruel Intentions’ of ‘Hustler’ van het duo verwacht, komt van een koude kermis thuis. Vandaag kiezen zijn voor luide, stevige techno. De tent is aardig gevuld maar misschien is het Britse duo hier toch niet op z’n plaats. Het publiek is in plaats van met de muziek, vooral met zichzelf bezig: zo vindt er aan de rechterkant van de tent een touwspringwedstrijd plaats. Na Simian Mobile Disco is het Cari Lekebusch die het gaspedaal nog wat verder indrukt. We gaan bijna naar de afsluitende acts van vandaag toe.
Bij 360 wordt het naar het einde van de set van Agoria toe langzaamaan drukker. De reden hiervoor is Extrawelt: twee Duitsers die al jarenlang de Nederlandse clubs verpletteren. En ook de festivals, want nadat ze in 2009 op Rockit stonden, mogen ze vandaag dus terugkomen. Het publiek gaat wat dichter op elkaar staan en het – voor hen zo kenmerkende – gigantische mengpaneel wordt het podium opgeschoven. Tracks als ‘Drehfehler’ en ‘Dark Side Of The Moon’ kunnen op veel enthousiasme van het publiek rekenen: zo los ging het vandaag nog niet. Wat Extrawelt zo speciaal maakt is de hoeveelheid die live wordt ingespeeld. Arne Schaffhausen doet de beats. Daaroverheen legt Wayan Raabe verschillende synthlagen, die hij zelf met een gigantisch mengpaneel tweakt, op laat komen en subtiel weer laat verdwijnen. Als de Duitsers om stipt 21:00 stoppen, blijkt dat ze een vergissing in het tijdschema hebben gemaakt: ze mogen nog een kwartier langer door. Dit tot grote vreugde van het publiek. Hoogtepunt van de dag.
Sfeer
Aan 360 Soundsystem, die het podium vandaag hosten, de moeilijke taak om het stokje over te nemen. Het veld loopt meteen al wat leger en zal de rest van de avond niet meer zo vol worden. 360 heeft te maken met iets waar Pantha Du Prince ook al last van had: platen die oversturen waardoor sommige misvormd en krakend de boxen verlaten. Via Boemklatsch, die afsluiten op de Great Electronic Beats en daar bewijzen dat ze het met gelaagde, sfeervolle nummers het niet meer van electroknallers alleen hoeven te hebben, komen we bij de Rockit. Hier sluiten Ben Sims & Friends (Paul Mac en Surgeon) het festival af. Zoals je van tevoren als festival hoopt, gaat het goed los. Het recept is erg stevige techno met gelukkig genoeg melodie om over langere tijd boeiend te blijven. Het trio heeft plezier op het podium en prijst elkaar uitgebreid wanneer iemand anders een vette plaat opzet. Het gaat van kale, industriële hardtechno naar wat warmere maar nog steeds stevige house. Geen inzakker, plaat naar plaat.
Een geslaagde afsluiter van Rockit Open Air 2011, dat gelukkig niet de regen kreeg waar vooraf voor werd gevreesd. Op naar volgend jaar, met hopelijk weer wat meer openluchtpodia. Want uiteindelijk kwamen de meeste hoogtepunten van de 360-stage.
Benny Rodrigues + Darko Esser
Todd Terje
Anthony Rother
Tekst: Marco Muhring
Foto’s: Natasja Ter Voert