Solar Weekend Festival 2011: dag 2

Door Marjolijn van Dijk en Julien L'Ortye 8 augustus 2011 Reageren uitgeschakeld

Wie Mr. Polska zegt, zegt Nouveau Riche en vice versa. Met dank aan de talentvolle producties van Boaz van de Beatz, die tevens oprichter van het Nouveau Riche-label is, heeft Nederland er sinds een jaartje of anderhalf opnieuw een fris, nieuw geluid bij. Vanaf de piramide-achtige Bohemian Collective-stage bouwen Leo, Polska, Je Broer en Boaz een hiphopfeestje waar je u tegen zegt. Hoewel, hiphop… Met die benaming doe je het gezelschap eigenlijk tekort, het is veel meer dan dat. Boaz flirt continu openlijk met andere genres zoals grime en dubstep en de pitjes zijn dan ook niet van de lucht. En alsof dat nog niet genoeg is, krijgen we ook een nog eens een remix van de met Billy the Klit gemaakte plaat ‘Vinger op de Klitter’ om onze oren. Een akelig sterke opener van een tweede (en laatste) festivaldag waarop we nog veel meer hiphop zullen zien.

De Ijmuidense Krystl (ja, zo schrijf je het echt) is het andere 3FM Serious Talent dat we op het Solar Festival kunnen bewonderen. Op dag één hadden we al Handsome Poets en Gers Pardoel, maar zondagmiddag is het de beurt aan de blondine met haar jazzy popliedjes. Haar debuutalbum Rolling is een heel aardig product geworden, het klinkt aanstekelijk, zomers en luistert, met dank aan haar aangename stem, heel makkelijk weg. Dat het schrijftalent van Krystl een beetje ondermaats is en het qua onderwerp allemaal vreselijk clichématige nummers zijn, kunnen we haar nog vergeven. En hoewel er wat meer beweging in haar set had gemogen – Pullens zit regelmatig braaf op haar krukje, je merkt wel dat ze erg enthousiast is en er veel zin in heeft. Met haar cover van Jason Mraz’ ‘I’m Yours’ bewijst ze waarom ze nu daadwerkelijk door de radiozender gekozen is. Dankzij een geheel eigen interpretatie en erg sterke vocalen, weet ze zomaar voor een van de memorabele momentjes van dag twee te zorgen.

Gezien Chef’Special wegens ziekte van de zanger uit de programmering is weggevallen, duurt het even voordat er weer iets te zien is dat de moeite van het recenseren echt waard is. We belanden een tweetal uren later wederom op de Mixed Main, voor het optreden van Zwart Licht XL. Dat wil zeggen: Zwart Licht (Leeroy, Akwasi en producer Hayzee) inclusief uitgebreide band. En niet zomaar een band. Zo zien we onder ander drie achtergrondzangeressen, gitarist en een drummer. Nu is het altijd de vraag of zo’n uitbreiding ook daadwerkelijk iets toevoegt. Welnu, in het geval van Zwart Licht (meervoudig State-awardswinnaar, waaronder tweemaal die van beste live-act) is dat zeker het geval. Tel daarbij op dat Leeroy en Akwasi in topvorm verkeren en een geslaagd optreden is eigenlijk al een feit. Dat ze bijna een kwartier later dan gepland beginnen, valt ze dan ook wel te vergeven. We krijgen een uur lang een hiphopset die z’n weerga niet kent, vol variatie. Zo is er ruimte voor een nummertje waarbij de zangeressen de hoofdrol opeisen, plek voor gitaarsolo’s en drumintro’s, dit optreden heeft eigenlijk alles. We kunnen dan ook niet anders concluderen dan dat die State-award voor beste live-act ook dit jaar weer naar het drietal gaat.

We haasten ons naar de Spiegeltent waar RBDjan, liefkozend ‘Arbi’ genoemd, wat nummers van zijn pas gereleasede album De Onderbaas mag doen. Niet dat het zo’n lieverdje was, de Amsterdammer. In zijn tijd bij THC wilde hij nog wel eens van het rechte pad afwijken, maar sinds Top Notch hem de kans bood om zijn eigen album op te nemen, heeft hij gekozen voor het muzikale leven in plaats van het criminele. Een goede keuze, want De Onderbaas is een album waar het talent vanaf druipt, inclusief enkele hele sterke samenwerkingen (‘Hou Van Amsterdam’, ‘Overal Om Me Heen’). Bij dat laatste nummer zie je ‘Arbi’ verlekkerd kijken naar de twee danseressen die ondertussen on stage gekomen zijn, typerend voor zijn optreden. Want hoewel het kwalitatief een hele puike performance is en Arbi’s timing erg sterk is, lijkt hij nog niet helemaal gewend aan het (solo-)optreden an sich en is hij snel afgeleid. Het is een mispuntje dat te verwaarlozen valt, want RBDjan bewijst met dit optreden bij de betere rappers van ons land te horen. En daar draait het om.

Met De Leventje EP dropte Sef een akelig sterke eerste plaat, eentje die ontzettend hongerig maakt naar zijn album, die voor het najaar gepland staat. Single ‘De Leven’ werd als titelsong van de Habbekrats-film ‘Rabat’ gebruikt, inclusief een in Marokko opgenomen clip. Het is duidelijk: Sef laat geen mogelijkheid onbenut om groot te worden. Nummers als ‘Blits’ (die helaas ontbreekt in het optreden) en ‘De Ruler’ lopen over van hitpotentie en de verwachting voor Yousef Gnaoui’s optreden waren dan ook hooggespannen. In een overvolle Spiegeltent weet hij deze helaas niet volledig in te lossen. Het is een beetje een rommelig optreden, waarbij Sef zijn eerste anderhalve nummer zijn soundcheck noemt en er enkele nummers later met zijn timing aardig naast zit. Dankzij de kwaliteit van de nummers wordt het optreden toch een succes, maar iets meer structuur en routine in het optreden zouden wel fijn zijn.

We slaan Beardyman over en komen zo’n anderhalf uur later weer terug in diezelfde Spiegeltent, waar Ski Leraar Bruin Money Gang (SLBMG voor intimi) op het programma staat. De door The Flexican geproduceerde mixtape Ski or Die vloog gelijk na release op de Luisterpaal naar nummer 1 in zowel de categorie ‘Populair’ als in ‘Hoog gewaardeerd’, iets dat eigenlijk al genoeg zegt over de hype die deze supergroep met zich meebrengt. Faberyayo, Spacekees en Sef, allen gekleed in zwart-witte vesten en shirts, zetten een show neer die bruist van de energie en akelig strak. Het is pas de tweede keer dat het gezelschap samen optreedt, na hun verschijning op Appelsap de week ervoor. Des te bewonderenswaardiger is het hoe goed het drietal met – vanzelfsprekend – The Flexican achter de draaitafels op elkaar ingespeeld lijkt. ‘Leren Om Te Skieen’, ‘Wauwzers’, ‘Jagerfeestje’ (inclusief Jägermeister-promo on stage), ze komen allemaal voorbij. SLBMG laat de tent volledig ontploffen en het halfuur lijkt dan ook veel te kort. Hopelijk is het een samenwerking die blijft, want hier willen we nog heel veel meer van zien.

Gezien de matige opkomst bij het afsluitende optreden van Jiggy Djé, is het een beetje ondankbare taak om samen met de Bloody Beetroots om te mogen treden. Want ook al ben je een van Neerlands beste hiphopartiesten, tegen een act van zo’n formaat valt lastig op te boksen. Niet dat dit gegeven Vincent Patty ervan zal weerhouden om een gedegen performance te geven. Gesupport door Spacekees en zijn vaste back-up Tell’em, mag hij als een van de weinige rappers drie kwartier (in plaats van een halfuur) lang zijn ding doen. Ondanks de matige opkomst gaat het wel goed los in de tent en halverwege laat ‘Jiggens’ zelfs iemand uit het publiek de rest van het optreden op het podium mee feesten. Spacekees is ondertussen al een keer op z’n plaat gegaan, de fles Johnny Walker backstage zal hem vast niet zo goed gevallen zijn. Jiggy daarentegen is scherp als altijd en doet gewoon wat van hem gevraagd wordt. Zijn flow en timing zijn, zoals we van de Amersfoorter gewend zijn, strak en sterk en hij doet eigenlijk weinig fout. Het is weinig bijzonders, maar wel goed.

Je kunt geen reactie achterlaten.