Veel metal op dag twee, zo staan op het hoofddpodium grootheden als Meshuggah en een klassieke thrash metal band als Exodus. Het kleine podium wordt afgesloten door de grindcore van Drop Dead maar voor de verstokte hardcore fan is er met Oathbreaker, Sworn Enemy, Strike Anywhere, Stick to Your Guns ook genoeg interessants te zien om de dag vrolijk door te komen.
Als om 11:00 de jongens van All Teeth hun eerste Europese tour afsluiten is het weer wisselvallig. Desalniettemin staan er behoorlijk wat mensen te kijken naar deze hardcoreband met een gehandicapte zanger. In feite komen alle nummers van de dit jaar uitgebrachte Young Love EP voorbij (waarop de verschillende gastzangers zoals tijdens ‘Oh Disposable Me’ toch wel gemist worden), afgewisseld met enkele korte knallers van het debuutalbum. De band heeft er zin in en na twintig minuten is hun show alweer voorbij. Hoewel het niet echt losging was dit zeker een goed optreden. (NdB)
All Teeth
AYS
Als The Carrier begint en zanger Anthony Traniello ‘I’m not contempt with giving in’schreeuwt gaat het gelijk goed los. Vooraan wordt er behoorlijk meegezongen en een aantal mensen legt de mosh neer. Voor de two step is het helaas nog glad en modderig. -Het tweede album van The Carrier, Blind To What Is Right kwam dit jaar uit en de band stond in januari nog in België dus genoeg fans in huis. Ondanks de heftige publieksreactie aan het begin zakt alles daarna een beetje in. Misschien is het nog een beetje te vroeg, misschien zijn de mannen een beetje moe op de laatste dag van hun tour, misschien is het podium te groot? In elk geval staat het geluid erg slecht en dat ruïneert het grootste deel van de hardcore van de Deathwish mannen die veel nummers van hun laatste album spelen zoals ‘Into Darkness’, ‘All That’s Left to See’ maar gelukkig komt ook ‘Epilogue: Forgiveness’ van hun ijzersterke EP voorbij. (NdB)
Xibalba speelt ook hun eerste Europese show en als ze openen met ‘Cold’ is te merken dat veel mensen deze logge tough guy hardcore al kennen want er wordt goed meegezongen. Andere knallers die voorbij komen zijn ‘Never Kneel’, ‘Cursed’ en ‘Obituary’, allemaal met een stroom aan beatdowns. Daardoor wordt het na een tijdje toch wat eentonig, maar de chaos blijft aan. (NdB)
Voor de Belgen van Oathbreaker is 2011 absoluut hun voorlopige topjaar. Een dijk van een plaat, shows met Converge en Earth Crisis en nog heel veel toffe optredens op het programma, terecht dat de band nu ook op Ieperfest staat. Doordat er bij Oathbreaker pas bij het laatste nummer een beetje bewogen wordt en er een kleine singalong is op ‘come down in this world’ lijkt het daarom veel rustiger dan bij Xibalba. Schijn bedreigt, want er is geen gat vooraan het podium en dus zijn de rangen min of meer gelijkmatig verdeeld. Dat het debuut goed aangekomen is blijkt ook tijdens deze show, een hoop mensen kennen de nummers als ‘Downfall’of ‘Origin’. Gelukkig is er een ook een wisseling in de set, het nummer van de split met Amenra komt dit keer voorbij. De duistere hardcore doet het vandaag ook weer uitstekend. (NdB)
Oathbreaker
Stick To Your Guns
Ook Stick To Your Guns speelt zijn laatste optreden van hun tournee op Ieperfest. Het moge duidelijk zijn dat dit een band is voor de nieuwere generatie in de hardcorescene. Het gaat dan voor het eerst vandaag dusdanig los. Het meeste werk komt van het laatste verschenen album The Hope Division, maar ook oudjes zoals ‘Enough Is Enough’ en ‘This Is More’ (met gastzang van Justin van der Moezel) komen voorbij. Welk nummers live voor het meeste enthousiasme zorgen? Nou, gewoon allemaal. Top show van een band die er altijd honderd procent voor gaat. ( TS )
Angelcrew is terug, Backfire is terug en beide bands brengen een nieuwe cd in 2012 uit. Reden voor een feestje maar aan het begin van deze show is het allesbehalve een feestje. Het lijkt erop dat de band één keertje geoefend heeft voor Ieperfest en dat de oefensessie meer bestond uit herinneringen ophalen en bier drinken. Het gaat niet helemaal gelijk Maar met het tweede nummer komen de mannen er meer in en gaat het steeds een stukje beter. En daar reageert het publiek op, opgehitst door maarliefst vier sprekers die allemaal door elkaar heen praten van enthousiasme. Van One Life, One Sentencekomen alle bekende knallers voorbij, ‘Somethimes I need much more, spit it out, bring down the world, dying breed. Afsluiter ‘One Life, One Sentence’ zorgt door de grootste chaos, waarna er opeens toch nog een ouwe knaller gespeeld wordt. Dit was zeker geen optreden dat een voldoende scoort op muzikaal gebied maar wel heel erg leuk was om naar te kijken. (NdB)
Angel Crew
Frontman van First Blood Carl Schwartz gaf eerder deze dag nog een interview in de More Than Music Tent. De interviewer mocht dan wel bar en bar slecht zijn, de antwoorden en de boodschap van Schwartz waren wel inspirerend. Iets waardoor je zijn muziek beter gaat begrijpen. Achter het drumstel vinden we verrassend genoeg een Nederlander: Lukas Strating ( Bloodtrial ). Het is net zoals voor First Blood ook zijn laatste dag van de tournee. Helaas krijgt Ieperfest niet echt iets speciaals. De standaard setlist van de afgelopen wekend wordt afgewerkt met als hoogtepunt natuurlijk afsluiter ‘First Blood’. ( TS )
Sworn Enemy is net zo ongenuanceerd boeken alshun voorganger op het hoofdpodium. Maar door het gitaargeluid en met name de solo’s is deze band toch net een tikje gevarieerder. Het rauwe stemgeluid ligt lekker in het gehoor en het publiek slikt nummersals ‘The Beginning of the End’, ‘As Real as it Gets’ en ‘Ignorance’ als zoete koek. (NdB)
Sworn Enemy
Iron Front bracht de mannen van Strike Anywhere al van de 013 naar Groezrock en Bibelot en nu op Ieperfest. Strike Anywhere opent met ‘I’m Your Opposite Number’ en het feestje kan gelijk beginnen. Het wordt een soort hooigooi feest, waarop het vooraan drukker is met mensen die elkaar bekogelen en onderduwen dan echt naar de band kijken maar dat lijkt de hese maar erg sympathieke Thomas Barnett weinig uit te maken. Hij is vooral onder de indruk van het More Than Music Stage en de boodschap die Ieperfest wil uitdragen. De setlist is geen verrassing, ‘Instinct’, ‘Infrared’, ‘The Crossing’, ‘Blaze’, ‘Shockline’, ‘Hand of Glory’, ‘Refusal’, ‘Prisoner Echoes’ en afsluiter ‘To the World’ blijven leuk om te horen. (NdB)
De thrash helden van Exodus laten horen dat er helemaal geen thrash revival hoeft te zijn als je gewoon doorgaat met knallen sinds de jaren tachtig. En als je dan prompt opent met ‘Lesson in Violence’ is er niets te klagen en gaat alles wat lang haar heeft op Ieperfest helemaal los. En terecht, want de Amerikanen spelen een superstrakke set vol knotsgekke solo’s. Jammer dat de show ingekort moet worden in verband met een diefstal maar ‘War is my Sheppard’, ‘Strike of the Bat’ en natuurlijk ‘Bonden By Blood’ komen hard aan. En Exodus zou geen metalband zijn als er niet geklaagt zou worden over het gebrek aan vlees op het festival. Volgens zanger Rob Dukes is het daarom zo rustig in de pit, want iedereen is maar een slappeling. En zo vuurt hij nog meer rake grappen af op het publiek. (NdB)
Exodus
Afsluiter in de tent zijn de grindcusten van Drop Dead. Deze mannen laten er geen gras over groeien en jassen in rap tempo hun twintig jarige discografie er zo hard mogelijk doorheen. Dat de band nog sneller is op het podium dan op cd is vooral te merken aan het nummer ‘Paths of Glory’ dat op de split met Converge staat. Tussen de nummers neemt de zanger kort even de tijd om wat linkse statements te maken en dan is het weer gaan met de banaan. (NdB)
Drop Dead
Bassist Dick Lövgren is gehospitaliseerd en dus nemen beide gitaristen van Meshuggah vandaag om en om de basgitaar ter hand. Helaas daardoor (en wellicht andere factoren) begint de band een half uur later dan verwacht en moet dus ook eerder stoppen. Qua geluid pakt de band het uitstekend op, dat de band met zijn vieren zijn hoor je er bijna niet aan af. Slechts vijfendertig minuten kunnen we genieten van de meest technische metal die Ieperfest dit weekend voor de kiezen krijgt. In de stromende regen geniet het publiek niet van de standaard setlist maar wel van veel ObZen werk, waaronder natuurlijk de knaller ‘Bleed’ en ‘Combustion’ en ‘Lethargica’. Zanger Jens maakt en passant het hooigooien nog even belachelijk. Omdat Meshuggah zo verschrikkelijk goed speelt is het extra jammer dat de band eerder moet stoppen maar we hebben wel een enorm goede show gezien. (NdB)
Meshuggah