De laatste dag op een festival is traditiegetrouw degene met de meeste grote namen. Dat blijkt ook dit jaar op Ieperfest te gelden want het is hollen van bijvoorbeeld A Wilhelm Scream naar Blood for Blood, Ignite of afsluiter The Dillinger Escape Plan.
De Vlaamse band Musth opent de derde dag en laatste dag van Ieperfest met loodzware sludge. De band bracht vorig jaar het album Padjelanta en tijdens een enorm strakke show worden daar de knallers van gespeeld. Maar pas echt kippenvel wordt het tijdens afsluiter ‘Sex on Drugs’, een tien minuten durend nummer met een sterke opbouw naar een prachtige climax. Zeker een band om in de gaten te houden. Een must see! (NdB)
Musth
Musth blijkt een uitstekende opwarmer voor de Relapse band Tombs die een naargeestige sfeer in de tent creëren. Deze band is een stuk sneller en heeft een heerlijk, ijselijke black metal vibe. Er worden maar weinig woorden vuil gemaakt tijdens de show, het is voornamelijk knallen met de krakers van Path of Totality of eerder werk. (NdB)
Helaas voor Black Haven staan de mannen van Hypertension Records op het hoofdpodium geprogrammeerd. Dat blijkt toch nog een tikje te groot te zijn want ondanks de kwaliteit van de nummers van Harmbringer komt het live maar matig uit de verf. (NdB)
Weer zo’n buitenbeentje op Ieperfest: ef. Deze Zweedse boys staan met hun avant garde post-rock redelijk fout geprogrammeerd zou je denken. Helaas is dit ook het geval. Waar And So I Watch You From Afar de meeste mensen nog wist te boeien door hun hardere sound, daar valt ef door de mand. Slechts een handje vol mensen vinden het boeiend, maar zij krijgen dan ook een geweldige show. Strak, puur en pakkend, dat is ef. ( TS )
EF
De mannen van Death Before Dishonor zagen van dik hout hardcore planken. Als de band opent met de titeltrack van hun eerste album is de toon gezet: lekker meezingen, -klappen en moshen. De band speelt veel werk van het eerste album, wat door meer mensen meegezongen wordt dan ‘Peace and Quiet’, ‘Boys in Blue’ of ‘Our Glory Days’ van Better Ways to Die. De afgeleefde zanger Bryan staat het allemaal in elk geval met een grote grijns aan te zien. Na de knaller ‘666 (Friends Family Forever)’ sluit de band helaas af met die tergende ‘Boston Belongs to Me’ cover maar dat zorgt wel voor een mooie meebrul afsluiter. (NdB)
Death Before Dishonor
In de tent staat nog een Hypertension band op Ieperfest: Drums Are For Parades. Het drietal baarden (twee gitaristen en een drummer) maakt sludgy noiserock, wat perfect past in de donkere, rokerige tent. De zang is live het minste punt van deze band, maar aangezien de meeste knallers van Master toch het grootste deel instrumentaal zijn is dat geen groot minpunt. Zeker niet als de beide gitaristen zo los blijven gaan. (NdB)
Last-minute moest Kvelertak vorig jaar hun optreden op Ieperfest afzeggen maar dat maakt de band dit jaar goed met een plek op het hoofdpodium. De Noren doen hun vertrouwde kunstje en dat begint ondertussen behoorlijk saai te worden, zo vaak heeft de band al opgetreden met deze setlist. De zang is na het vele touren behoorlijk minder geworden, maar gelukkig vangt de band dat door de vele samenzang goed op. Snel maar een nieuw album voor de broodnodige variatie in de setlist. (NdB)
Kvelertak
Bury Your Dead
Duurt lang! Ja, dat soundchecken van A Wilhelm Scream. Om dan ook nog eens twee nummers te schrappen van de setlist onder het mom van: “Its too early for a punkrockshow.”, dat is een beetje onzin. Het zijt ze vergeven wanneer de vijf heren beginnen te vlammen. Net zoals in De Pul in Uden afgelopen maandag ‘killt’ de band het makkelijk. Als extraatje vandaag ‘Skid Rock’ van de EP A Wilhelm Scream maar zoals gewoonlijk wel ‘The King Is Dead’ als afsluiter: fijn. ( TS )
A Wilhelm Scream
Voor Blood for Blood zijn vandaag veel mensen siked. De reunie van de Persistence Tour in 2010 (helaas zonder White Trash Rob) is goed bevallen en de band tourt er lekker een zomer achteraan. De setlist bestaat meer dan toen uit Outlaw Anthems hits als ‘Mother Dear’, ‘Dead End Street’, ‘Tear Out My Eyes’ of ‘She’s Still A Bitch (called Hope)’. Dat geeft niets, want dat zingt toch het lekkerst mee. Het optreden is wat rommelig, de zang is matig maar het grootste publiek van de dag geniet met volle teugen. De jongens uit Boston maken er een echt hardcore feestje van! (NdB)
Blood For Blood
En dat feestje proberen de jongens uit Orange County ook na te bootsen. Maar omdat Ignite een heel ander soort band is krijgen we minder een feestje maar meer een geolied optreden waarop Our Darkest Days fungeert als voedingsbodem voor een lekker potje hardcore karaoke. Doordat zanger Zoli Teglas tegenwoordig ook bij Pennywise (pas nog op Dour en in de 013) meezingt is het alweer een tijdje geleden dat we van zijn gouden keeltje konden genieten bij zijn hoofdband Ignite. De laatste keer was alweer als afsluiter van de Persistence Tour in 2009. Vanaf het moment dat Zoli ‘Poverty For All’ inzet tot de afsluiter ‘Bleeding’ wordt er uit volle borst meegezongen. De band speelt strak maar het is ondertussen wel een behoorlijk tamme bedoening geworden, daar kan zelfs een nummer als ‘Embrace’ weinig aan veranderen. Zeker met ‘Sunday, Bloody Sunday’ en ‘Live for Better Days’ aan het einde van de set zakt de energie wel een beetje in. Desalniettemin na Blood for Blood een grote hardcore band die een waardig optreden op het hoofdpodium op de laatste dag weggeeft, zeker omdat Zoli vandaag het gepraat niet te lang laat duren, hoewel zij ook zeer onder de indruk is van het karakter van Ieperfest en de More Than Music tent. (NdB)
Ignite
Na de Polen van Decapitated nog even de tent met hun brute death metal op zijn palen laat schudden is het tijd voor de afsluiter van Ieperfest 2011: The Dillinger Escape Plan. De band laat er geen gras over groeien en schiet met ‘Farewell Mona Lisa’ rommelig uit de startblokken. Aan het einde van een intensieve tour heeft zanger Greg ook geen gouden keeltje meer over. Maar bij het tweede nummer ‘Fix Your Face’ is van die rommeligheid niets meer van te merken, de chaos op het podium is van de bandleden net zo groot als die ervoor en het nummer wordt uitstekend gebracht. De focus ligt vanavond op het meest recente werk van Option Paralysis als ‘Gold Teeth on a Bum’, ‘Chinese Whispers’ of ‘Room Full of Eyes’ want echt ver terug gaat de band niet vaak (knallers ‘43% Burnt’ en ‘Sugar Coated Sour’ worden natuurlijk niet overgeslagen). Verder natuurlijk hits als ‘Milk Lizard’, ‘Sunshine the Werewolf’ en ‘Panasonic Youth’, geen verrassende setlist. Net als vorig jaar heeft Ieperfest niet voor een typische hardcore band gekozen als afsluiter. Door de energie van de bandleden, hun enorm strakke spel en de publieksreactie is het echter ook erg leuk om naar te kijken als je al na Blood for Blood was afgehaakt. (NdB)
The Dillinger Escape Plan
Ieperfest 2011 kende op vrijdag en zaterdag een paar buien maar de zondag was helemaal droog. Qua bands was het opnieuw een zeer gevarieerde line-up die bijna elke fan van hardcore en metal wel wat boeiends kon voorschotelen. Hopelijk het de organisatie zoiets voor de edities van volgend jaar (zomer en winter) ook weer te regelen.
Je kunt geen reactie achterlaten.