Voor eenieder die achter het net heeft gevist met Lowlands kaartjes biedt de Effenaar vanavond een goed alternatief. Lo-fi rockers Sebadoh (1986, Westfield, Massachusetts) zijn op tour met, wederom een heruitgave uit hun indrukwekkende catalogus, het album Bakesale (1994) welke destijds uitkwam op het Sub Pop label.
Wie in Mrs Pilgrimm het perfecte voorprogramma voor vanavond heeft gezien moet zich achter de oren krabben. Hoewel deze Britse dame haar nummers leuk weet te brengen warmt ze er niet bepaald het publiek mee op. Zeker niet het publiek dat voor Sebadoh komt. Sophie Williams, ofwel Mrs Pilgrimm, begeleidt zichzelf op cello en gitaar, sampled geluidsfragmenten en zingt hier overheen. Naast het feit dat dit de zoveelste artiest is die deze weg is ingeslagen komt het geheel wat rommelig over en nergens weet de Britse echt te boeien.
Mrs Pilgrim maakt het podium vrij voor Sebadoh. De band zet in met ‘On Fire’ en is hiermee allerminst in vuur en vlam. Voorman Lou Barlow kapt het nummer af om het vervolgens opnieuw in te zetten, naar eigen zeggen lag het tempo te laag. Ook het geluid laat het eerste deel van de set te wensen over, Barlow komt met zijn vocalen amper boven de gitaren en drums uit.
Tot zover de minpuntjes want verder spelen de slackers pur sang een aangename set. Barlow, bijgestaan door Jason Loewenstein en nieuwkomer Bob D’Amico op drums, houd het tempo erin. ‘Skull’ en ‘Ocean’ volgen elkaar op, de band lijkt met deze twee “hits” direct de sfeer erin te willen brengen. Het publiek komt echter pas echt los als Barlow de gitaar inruilt voor de bas. Op ’S Soup’ en ‘Got It’ zien we het publiek met de vuisten in de lucht en op het podium een headbangende Barlow.
De heren van Sebadoh komen vanavond uiterst vitaal over. Waar overige bandjes die piekten in de jaren negentig het op gebied van podiumpresentatie nog wel eens willen laten afweten en routinematig hun set afwerken, lijken deze heren gaandeweg een tandje bij te zetten. Vanavond krijgt het publiek een diverse set voorgeschoteld. Van lo-fi liedjes die van slordigheden aan elkaar hangen tot snerpende en gierende gitaren, Sebadoh is van alle markten thuis.
‘Sister’ wordt met veel overtuiging gebracht en laat de neo-punk bandjes van dit moment verbleken. Aan de dertig nummer tellende set komt met het gevoelige ‘A Brand New Love’ een einde. De lagen aan geluid, de distortion, de jakkerende bas en voortstuwende drums zijn het perfecte einde van een indrukwekkende avond.
Je kunt geen reactie achterlaten.