Incubate 2011: dag 2

Nadat de eerste dag van het Incubate festival succesvol is gebleken met een drukbezocht en knallend optreden van Omar Souleyman is het vandaag aan HEALTH om dit succes te evenaren. Daarnaast staan ook kleinere, maar ook zeker spannende, namen als Rainbow Arabia en Lightning Dust op het programma.

Een naam die de laatste tijd steeds vaker voorbij lijkt te komen is Rainbow Arabia, niet in de minste plaats omdat ze een week eerder al in de OCCII in Amsterdam stonden, maar ook vanwege hun redelijk unieke stijl waarin ze veel geluiden en instrumenten uit allerlei werelddelen in een electro jasje stoppen (het meest nog te vergelijken met Gang Gang Dance). Vandaag is de Paradox ook goed volgestroomd om het getrouwde stelletje plus ondersteunend drummer aan het werk te zien. Dat de band een week eerder nog in Nederland stond lijkt alweer vergeten te zijn wanneer zangeres Tiffany Preston verklaart van België te houden. Gelukkig ziet ze haar fout snel in. De band lijkt verder prima in zijn vel te zitten en er wordt een gebalanceerde set gespeeld met nummers van de oudere EPs en het album Boys & Diamonds. Het zijn vooral de nummers van het album zoals ‘Without You’, Nothin Gonna Be Undone’ en ‘Hai’ die het goed doen. Het publiek kijkt dan ook geboeid toe hoe Tifanny af en toe over de grond rolt en gedurende de set steeds meer danspasjes uit de kast haalt. Na drie kwartier, wanneer de jengelende zang van Tifanny een beetje eentonig begint te worden, besluit de band precies op tijd te stoppen. Althans zo lijkt het, want nadat de helft van het publiek al verdwenen is wordt er toch nog een kleine improvisatie encore gespeeld. Een overbodigheid die helaas een beetje afbreuk doet aan een verder zeer degelijk optreden. (NB)

In de 013 worden de oren alvast klaargestoomd voor HEALTH door de jonge honden van het Belgische Räpe Blossoms. Vorig jaar waren ze ook al op Incubate te vinden en kregen ze het bedroevend lage cijfer 0.0000000000000000000001 van de recensent. Nou was ik hier niet bij dus kan ik hier moeilijk een uitspraak over doen, maar een dusdanig laag cijfer was voor deze show zeker niet terecht geweest. De band speelt inderdaad lastige, hoekige en soms helaas ook wat nietszeggende noise rock, maar toch heeft het wel een bepaalde charme. De heren staan vol overgave te spelen en als voorproefje voor HEALTH is dit helemaal niet gek. De band is echter al een kwartier voor einde klaar met spelen dus besluiten we nog snel een kijkje te nemen bij Bird in de Cul-de-sac. Het trio uit Eindhoven speelt gevoelige folk in het straatje van een Bonnie ‘Prince’ Billy waarbij vooral de viool direct in het oog schiet. Je zou kunnen zeggen dat de sound van de band hierdoor wat naar het melodramatische neigt, maar stiekem is het toch ook wel weer erg mooi en weet de band hiermee positief te verrassen. (NB)

De livereputatie van Lightning Dust is niet best. Tijdens Le Guess Who 2009 was zangeres Amber niet goed bij stem, hun optreden op Into The Great Wide Open werd ingekort omdat ze te laat waren en vorig jaar in Paradiso was het ook matig: drummer Mike Campitelli kon om onduidelijke reden geen gebruik maken van zijn drumstel waardoor hij was aangewezen op een drumcomputer. En ja hoor, ook vandaag is er weer onaangekondigd geen drummer aanwezig. Dat is doodzonde, want het doet geen eer aan de muziek. Climaxen vervagen en daardoor is het lastiger om de aandacht erbij te houden. Gelukkig hebben Amber Webber en Joshua Wells dit keer wel een celliste en violist mee, iets dat live zeker een hoop toevoegt. Maar alsjeblieft Amber en Joshua, ga nou toch eens op tour en dat alles gewoon klopt. Band, geluid, op tijd komen enzo. Daar zouden jullie je fans een groot plezier mee doen. (MM)

HEALTH

HEALTH is door de jaren heen uitgegroeid van ultieme nicheband tot dagheadliner van Incubate en een van de grootste/bekendste namen van dit festival. Hoe? Door compromisloze, zeer luide, gestoorde, maar wel bijzonder goed uitgedachte en strakgespeelde noise/rock te maken. Het is een band van contrasten, altijd al geweest, maar vandaag meer dan ooit. Eerst ziet de onwetende bezoeker een stel hipsters het podium opsjokken, dat na een flauw ‘Hi, we’re Health were from Los Angeles, California’  er meteen inknalt met ‘Nice Girls ‘, ‘Zoothorns’ en ‘Crimewave’. Vervolgens, als de eerste slachtoffers zijn gemaakt en iedereen vol verbazing zich afvraagt wat er in hemelsnaam op het podium gebeurt, wordt met het dansbare ‘Die Slow’ en een – overigens vlekkeloos uitgevoerde – cover van Pictureplane’s ‘Goth Star’ een relatief toegankelijkere kant van de band laten zien. Die toegankelijkheid komt ook zeker naar voren in twee nieuwe nummers die vanavond worden gespeeld. Het eerste nieuwe nummer heeft een disco-offbeat, dreampoppy baslijn en een behoorlijk poppy refrein. Het tweede nummer is een beetje in diezelfde stijl: dreampop en shoegaze zijn termen die bij je opkomen. Noise ontbreekt in dit tweede nummer zelfs volledig. Toch voelt het niet geforceerd toegankelijk, want dit zat er altijd al aan te komen. Op het debuut hoorde je, door de noise heen dat nummers als ‘Perfect Skin’ en ‘Heaven’ hele goede liedjes waren. Op Get Color daarna, evolueerde het songschrijven zich en door tracks als ‘We Are Water’ en het epische ‘In Violet’ merkte je dat er nog veel meer in HEALTH zat. Aan de nieuwe nummers die we vanavond horen, blijkt dat we nog lang niet van HEALTH af zijn. Gelukkig maar. (MM)

HEALTH