Within Temptation @ Paradiso, Amsterdam

Door Anne Bergshoeff 30 september 2011 Reageren uitgeschakeld

Eerder werd het verplaatst wegens de zwangerschap van zangeres Sharon den Adel, maar na lang wachten mocht het dan toch eindelijk plaats vinden: The Unforgiving-tour van gothic-metalsensatie Within Temptation. En zeker het optreden in Paradiso wordt al lang naar uitgekeken. Hierbij werd de band voorgegaan door Guild of Stags.

Guild of Stags is het duidelijk gewend op het podium te staan. Voortgekomen uit oud-Krezip leden Joost van Haaren, JanPeter Hoekstra en Bram van den Berg in samenwerking met de Engelse zanger Michael Devlin. Een showman met een dijk van een stem en een groep ervaren muzikanten, die samen een soort moderne glamrock spelen. Toch lijkt hun machine iets te geolied te zijn. Het begint een soort afspelend bandje te lijken van bewegingen en uitdrukkingen die ze op het juiste moment afspelen. Er komt weinig emotie of enthousiasme vanaf en dat reflecteert ook op het publiek. Zelfs bij de aanstekelijke nummers ‘Crazy Like a Fox’ of ‘Set You Free’ kregen ze het publiek niet aan het dansen.

Natuurlijk weet iedereen dat de trouwe Within Temptation-fans maar voor één ding komen en een erg duidelijke en specifieke muzieksmaak hebben. Pas wanneer het licht voor de tweede keer dimt, komt er geluid uit de kritische toeschouwers. Het hele concert is opgebouwd rondom het concept van The Unforgiving en de korte films die handelen over moord en doodslag, wraak en goed en kwaad. Toch blijft de interactie met het publiek goed en Sharon heeft haar trucjes alweer goed ingestudeerd. Zo maakt ze tijdens ‘In The Middle Of The Night’ iedereen gek door als een dirigente haar handen omhoog en omlaag te doen. Ook zingt het publiek weer uitbundig mee met ‘What Have You Done’ en ‘Ice Queen’. Zoals altijd is de interactie weer geweldig en de band lijkt inmiddels wel redelijk opgewarmd te zijn.

Helaas zijn Sharon’s outfits niet meer zo origineel en ze draagt, net als tijdens de rest van de tour, een strakke broek met korset en een apart wit gewaad. Hoewel de grote jurken van voorheen door velen gemist worden, is de sfeer er niet minder om. Wie ook gemist wordt op het podium, is gitarist Robert Westerholt. Onlangs heeft hij zijn ‘baan’ opgezegd om voor de kinderen te gaan zorgen en nu wordt dan ook zijn vervanger en oude vriend, Stephan Helleblad geïntroduceerd. Hij blijkt nu al een goede aanvulling op de band en hij doet zeker niet onder voor zijn voorganger. Maar aan alle goede dingen komt een eind en na de tweede encore is het optreden toch écht afgelopen. Iedereen, van Finland tot Brazilië, kan weer voldaan naar huis terugkeren.

Je kunt geen reactie achterlaten.