Com Truise – Galactic Melt

Door Chantal Koolhaas 1 oktober 2011 Reageren uitgeschakeld

    Com Truise 115 Com Truise – Galactic Melt( Album – Ghostly International ) Achter iemand die zijn naam met behulp van spoonerisme creëert kan niet veel goeds zitten, zou je denken. Ook omdat Tom Cruise zo’n gehypte man is en er rare verhalen over hem de ronde gaan die te maken hebben met de scientology kerk. Gelukkig is Com Truise slechts een alter ego van producer Seth Haley. Mogelijk ken je Sarin Sunday, SYSTM en Airliner die eerder ook uit hem zijn voorgekomen. Als Com Truise maakt Haley rustige synth-wave, waarvan een verzameling van zijn werk vijf juli is uitgekomen op Galactic Melt.

    Het album staat vol met samples, loops en geluidsvervormingen. Er is geen enkel stukje ouderwetse gitaar of drum te horen, maar bevat enkel psychedelische synthesizers en computergestuurde geluiden. Een van de weinige nummers waar een stukje vocalen in voorkomt is ‘VHS Sex,’ waarbij VHS waarschijnlijk staat voor ‘Video Home System’ en dit nummer dus mogelijk verwijst naar iets wat voor ieders verbeelding kan spreken. Gelukkig is het nummer verder erg elektronisch en mechanisch, waardoor het abstract blijft. Dezelfde robotachtige stem is te horen in ‘Flightwave,’ waar wederom de geluidseffecten elkaar langzaam afwisselen. De slow-motion waar Haley zijn muziek mee beschrijft is dan ook zeker van toepassing. Het is soms zelfs iets te traag, waarbij de spanning niet vastgehouden kan worden. Tempowisselingen zijn er nauwelijks. Het zijn slechts de bliepjes die het geheel van eentonigheid afhouden en dat gaat vaak nèt goed. Soms ook meer dan net goed, zoals in ‘Ether Drift’ waarbij twee loops door elkaar heen lopen, zodat de traagheid wordt vermeden.

    Met Com Truise heeft Haley iets eigenzinnigs gebracht. Galactic Melt heeft geen hitpotentie, het is in feite een aaneenschakeling van wave-, en electro-elementen die samen een vorm van muziek creëren die moeilijk in een woord te vatten is. Mogelijk vat ‘slow-motion’ een deel van de kern, maar dit mist het mechanische, bijna buitenaardse gevoel dat heerst over het album. Waarmee de cirkel compleet is: De muziek weerspiegelt het vreemde van de naam van de artiest en het buitenaardse van zijn albumtitel.

    Je kunt geen reactie achterlaten.