( Album – Redfield Records ) Ja, het zijn Duitsers die een lekker dampend hapje voorschotelen. Nu is de Duitse keuken er niet één waar we normaal erg tevreden over zijn, maar deze plaat is toch zeker een aanrader. Deze vrolijke Duitsers hebben nog iets wat we meestal niet aan onze oosterburen toeschrijven, namelijk een flinke bak humor in hun muziek. Waar plaatsen we de band uit Ösnabruck ongeveer, nou in het straatje van Turbonegro. Een scheut Neue Deutsche Welle er overheen en wat industriële klanken en dan heb je Dampfmaschine wel te pakken met hun nieuwe plaat Bete Zu Maschine.
Dat ze met Turbonegro vergelijken worden, wordt wel onderstreept door hun optreden op de “Welttage”, het jaarlijkse zuipfeeest voor de Turbojugend in Hamburg. De ronkende gitaren en geschreeuwde vocalen komen op het stressvolle nummer ‘Stress’ meteen duidelijk naar voren. Een beetje gek klinken mag ook nog best. Het meebrulgehalte is behoorlijk hoog bij de meeste nummers, die vaak teksten hebben een sarcastisch trekje en zitten vol met zwarte humor. Een nummer als ‘Bergsteigen’ is zo’n mooie.
Een stukje NDW bespeuren we bij ‘Mein Neuer Hit’ met het huppelende tempo. Ook een lekker nummer dus. Over het algemeen klinkt alles gewoon rauw en prima geschikt voor de luisteraar die al de nodige drankjes genuttigd heeft. Opvallend is nog de titeltrack, die een kalm en enigszins beangstigend tempo aanhoud waarover de tekst gefluisterd wordt. Gelukkig maar één nummertje, want het moet wel gewoon doorraggen blijven verder.
De band heeft eigenlijk een verdomd lekker album uitgebracht. Turbonegro vergelijkingen mogen natuurlijk, maar deze band doet het prima op zichzelf. Lekker gitaarwerk, niet te moeilijke doen en vooral lekker doorgaan. Aanrader!
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.