De Britse band Airship gaat vanavond in de herhaling in Rotown. Na vorig jaar hun eerste headline show buiten de UK in de Rotterdamse zaal gespeeld te hebben is de band uit Manchester terug om het debuut album Stuck In This Ocean (2011) ten gehore te brengen. Waar de muzikanten vorig jaar de zaal wisten uit te verkopen is er vanavond nog voldoende ruimte voor meer bezoekers. Toegegeven de heren hebben stevige competitie van de Red Hot Chili Peppers die in een uitverkocht Ahoy elders in de stad staan.
De Britten deden de verwachting hoog oplopen met de EP’s Kids en Algebra ook album Stuck In This Ocean staat bomvol gitaarliedjes met een raamwerk van synthesizers en explosief drumwerk. Het openingsnummer vanavond is de single ‘Algebra’ welke wordt gevolgd door ‘Invertabrate’ een onheilspellende storm aan geluid, gierende gitaren en daaroverheen de kermende zang van Williams. De toon voor vanavond lijkt met deze nummers gezet.
Waar de band de afgelopen tijd druk is geweest met het schrijven en opnemen van het debuut album hebben ze ook veel voorprogramma’s verzorgd. Deze activiteit heeft ze duidelijk geen windeieren gelegd. Williams lijkt meer ontspannen op het podium in vergelijk met vorig jaar en ook het speelplezier is duidelijk zichtbaar. Erg spraakzaam zijn de Britten niet, maar voor het gemak nemen we aan dat de heren hun muziek graag voor zich laten spreken.
Airship lijkt de meeste nummers via dezelfde formule gemaakt te hebben; hard, zacht, hard met weinig ruimte voor pakkende melodieën. Hierdoor eindigen de nummers meer dan eens in een brij aan geluid en delven zangpartijen en de synthesizer het onderspit. Op ‘Spirit Party’ verdwijnen de nuances in een muur van geluid. Op het album vormen de achtergrondzang en synthesizer een mooie omlijsting voor het stevigere gitaarwerk, maar deze worden vanavond overstelpt door een laag van distortion. Daar waar de gitaren een stapje terug doen komt het geheel beter tot zijn recht. Met ‘Organ’ en titel track ‘Stuck In The Ocean’ laat de band zien dat Airship ook een subtielere kant kent dan alleen raggende gitaren.
Vooral in het laatste gedeelte laat de band hun potentie zien. Het voortjakkerende ‘Kids’ en tevens de eerste single van het album wordt met veel enthousiasme ontvangen. Pas hier zien we de band in hun volle glorie. Williams kronkelt over het podium, voorover gebogen heen en weer wiegend met zijn gitaar. En laten we hopen dat afsluiter ‘The Trial of Mr. Riddle’ een voorbode is voor het volgende album. Het nummer bouwt rustig op, de gitaren langzaam cirkelend tot een orkaan aan geluid. Dit is stadionrock zoals stadionrock bedoeld is.
Van het onheilspellende ‘Algebra’ tot de episch klinkende afsluiter ‘The Trial of Mr Riddle’ zo’n zestig minuten later, doet Airship hun best de verwachtingen waar te maken. Deze band die alles in huis lijkt te hebben komt vanavond pas laat op gang. Waar Williams vorig jaar nog in het drumstel eindigde, verlaat hij nu met een vriendelijke glimlach en een groet het podium. Airship geeft vanavond een prima show weg en weten het publiek zeker te boeien. Ze steken echter nergens nog met kop en schouders bovenuit.
