( EP – Side One Dummy ) De Zwanenzang van de mannen van The Gaslight Anthem op hun oude label is uit, iTunes Session is het laatste dat de band uit Side One uitbrengt voor de overstap naar Mercury. Zeven nummers, waarvan het leeuwendeel covers of bewerkte eigen liedjes. Toch de moeite waard?
Het openingsnummer ‘Baba O’Riley’ was oorspronkelijk bedoeld voor een nieuwe rockopera a la Tommy, maar de mannen van The Who maakten er een gewone studioplaat van, Who’s Next uit 1971. De cover is uitstekend gedaan, zeker omdat de band slechts met twee gitaren de imposante keyboard gedeeltes goed over weet te brengen. ‘Refugee’ van Tom Petty van het album Damn the Torpedoes (1979) is geen verrassing en ondanks dat het een solide nummer is geworden voelt voor The Gaslight Anthem begrippen een beetje saai aan.
Nieuw is ‘Our Father’s Sons’, dat rond The ’59 Sound geschreven is. Op dat album had het misschien niet zo goed gepast, maar na American Slang is dit geen onlogische keus. Daarna duiken we terug een cover in, met ‘State of Love and Trust’ van Pearl Jam. Een nummer dat al veelvuldig live door de band gespeeld is en zelfs op de cd single van ‘The ’59 Sound’ stond. En zelfs grunge gaat de band redelijk af. De nieuwe versie van hun eigen ‘The Boxer’ is bijzonder goed, een ingetogen uitvoering waarbij de gitaareffecten beter bij het drukke origineel gepast zouden hebben.
‘House of the Rising Sun’ is een cliché cover, maar voor Fallon wel een uitgelezen kans zijn The Horrible Crowes zangstijl te introduceren en tegelijk Tom Waites te eren. Vermakelijk, maar niet meer dan dat. Na een redelijk boeiend interview van twaalf minuten sluit deze EP af met een nieuwe, licht gewijzigde uitvoering van ‘The Navesink Banks’, van hun debuut Sink or Swim. Waar het origineel nog wat voortkabbelde zit hier nu meer kracht in.
iTunes Session is geen gemakzuchtige uitgave geworden, de band had ook gewoon wat bekende nummers live kunnen spelen. Niet alle bewerkingen komen even goed uit de verf, maar hiermee laat The Gaslight Anthem horen hard op weg te zijn tot de top van de rockwereld toe te dringen.
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.