( Album – Eigen Beheer ) Weer een stukje herrie uit een uithoek van Europa. Uit Estland komen de mannen van Burn Still, ja Estland, dat ligt tegen Rusland aan net onder Finland en ze verdienen grof geld aan Fins dranktoerisme daarzo. Deze heren maken een ferme pot metalcore met duidelijke hardcore neigingen en mocht al op Deadfest opdraven en openen voor Ignite, Parkway Drive, Have Hearth en Death Before Dishonour. Het bereik van de band uit Talinn wordt steeds groter en we mogen na het horen van hun titelloze debuut hopen dat Nederland ze ook snel mag begroeten.
De plaat telt het bescheiden aantal van zeven tracks, maar die staan als een huis. ‘Marshall, Please Die’ opent de plaat met een stompende sound, waar een circle pit de beste respons op lijkt. Vervolgens gaat er wat gas terug om tot echt zware klanken te komen terwijl frontman Olev Ladva zijn strot aan gort mag brullen. De drums klinken als een artillerie batterij en het gitaarwerk is erg strak. De productie is af en toe niet helemaal zuiver echter, maar echt lijden doet de sound daar niet onder. ‘Uprise’ mist daardoor de scherpe randjes aan de gitaarriffs, maar dat wordt weggeblazen door het verdere geluid van de orkaan die Burn Still is.
Sinds 2006 is de band bezig en die geoefendheid hoor je terug in nummers als ‘Ravenous’, welk misschien eerder in de deathcore hoek van een Whitechapel te plaatsen is. Ook een stukje rap horen we terug op ‘Forget Your Dignity’ van Rainer Olbri. Dat nummer doet overigens aan een Madball op de juiste drugs denken, nog bozer en lomper. Om nog maar een verwijzing te maken, de intro van ‘Nine To Five Martyrs’ doet sterk denken aan Heaven Shall Burn. Kortom een puik stukje muziek.
De band combineert als het ware de Zweedse melodic death met brute breakdowns en gangshouts. Een niet te versmaden combi.Een fijne plaat die veel belooft van deze band die zeker hier eens mag komen rocken.
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.