Het is een Zweedse aangelegenheid in het uitverkochte Tivoli De Helling vanavond. Naar aanleiding van het album You Only Live Twice dat eerder dit jaar uitkwam, staat Hypocrisy-frontman Peter Tägtgren met zijn eenmansproject Pain op het Utrechtse podium en ook de melodic death metalband Engel komt uit het Scandinavische land.
Oorspronkelijk stond Tarot gepland in het voorprogramma maar in verband met familieomstandigheden van een van de bandleden, moesten zij de tour met Pain afzeggen, dus is het de taak aan Engel om vanavond het publiek op te warmen. Dit lukt de Zweden (en Engelse bassist) redelijk met nummers als ‘For Those Who Will Resist’, ‘Propagenda’ en ‘Scythe’, die allen voor een aardige moshpit zorgen.
Het moshen gaat goed door wanneer de hoofdact Pain op het podium verschijnt. Onder luid applaus wordt het intronummer ‘Let Me Out’ van de nieuwe plaat ingezet. Hoewel de tour ter promotie van dit album is ligt het accent vanavond niet alleen op het nieuwe materiaal, ook de oudere nummers zoals ‘Dancing With The Dead’, ‘Psalms of Extinction’ en ‘End of The Line’ worden gespeeld. Hoewel de zang van de frontman niet echt optimaal te noemen is, mag dat de pret niet drukken. De muzikanten hebben onderonsjes met elkaar en het publiek, en het is duidelijk dat ze er zin in hebben.
Voor het visuele element staan er genoeg tv-schermen op het podium om een kleine elektronicazaak te beginnen waarop geregeld filmpjes afgespeeld worden van wereldproblemen, maar ook een voornamelijk dronken Tägtgren. Dat dit de vrouwelijke fans van de Captain Sparrow look-a-like weinig kan schelen is wel duidelijk aan het gegil wanneer hij het nummer ‘Dirty Woman’ voor hen speelt.
Na het stevige ‘Monkey Business’ verdwijnt Tägtgren met zijn gevolg vrij vroeg van het podium, maar komt wel terug voor een aardig lange toegift. Een verrassing is dat het Cynic Paradise nummer ‘Have A Drink On Me’ akoestisch wordt gespeeld tijdens deze avond vol gitaargeweld. Ook de Pain klassiekers ‘Same Old Song’ en ‘Shut Your Mouth’ ontbreken niet in deze toegift, en tijdens de laatstgenoemde doet Tägtgren de tekst eer aan door zelf enige tijd enkel gitaar te spelen en het publiek de longen uit hun lijf te laten zingen. Al met al valt dit zeker geen pijnlijke avond te noemen.
Je kunt geen reactie achterlaten.