De toekomst van de Amerikaanse band Wolves of the Throne Room is een beetje schimmig maar gelukkig staat de band opnieuw in 013, na twee sensationele optredens op Roadburn 2008 en 2009. Was Black Cascade uit 2009 niet de gedoodverfde opvolger van Two Hunters met Celestial Lineage leveren de broers Aaron en Nathan Weaver misschien wel de black metal plaat van het jaar af. Vanavond zijn genoeg fans van blackmetal, in combinatie met doom en atmosferische elementen, naar de zuidelijke zaal gekomen voor een avondje duisternis.
Het tweetal Wolvserpent opent deze tour met psychedelische drone doom muziek. Voor de black metal fan waarschijnlijk te rustig maar toch past deze band uitstekend bij de sfeer die het hoofdprogramma ook creëert. Blake Green en drummer (maar ook verdienstelijk violiste) Brittany McConnell spelen slechts twee nummers, ‘Wolv’ en ‘Serpent’ en maken zo de drie kwartier van het opwarmen vol. De psychedelica van het eerste nummer, de viool intro uit het tweede en het loodzware einde maken bijzonder veel indruk, zeker met het prachtige, spaarzame groen/blauwe licht op het podium. Door het drone effect en de lengte van de nummers schiet de band aan menig luisteraar voorbij maar dat we nog veel zullen horen van Wolvserpent kan bijna niet anders.
Wolvserpent
Maar als het licht dan uitgaat, het rokerige podium alleen verlicht wordt door twee blauwe lampjes op de gitaren van de broertjes Weaver, een spotje op de drummer en prachtige gaslampen (die een roadie steeds opnieuw moet aansteken) en het drietal van Wolves in the Throne Room met ‘Thuja Magus Imperium’, het eerste nummer van hun nieuwe album opent, is de maximale aandacht voor deze band gereserveerd. Zonder enige moeite zet de band live een zelfde combinatie van ijselijk enge black metal (waarop de rijen headbangers in trance losgaan) met lang uitgesponnen melodische passages neer. De setlist bestaat niet alleen uit Celestial Lineage, zo komen ook ‘Ahrimanic Trance’ van Black Cascade, ‘Cleansing’ en publiekslieveling ’I Will Lay Down My Bones Among the Rocks and Roots’ van Two Hunters en sluit de band volgens mij af met ’Prayer of Transformation’, waarmee de cirkel rond is aangezien dit ook de afsluiter van Celestial Lineage.
Wolves in the Throne Room
Opmerkelijk is hoe goed de band de aandacht vast weet te houden. Ondanks de lange speeltijd (meer dan een dik uur) en de complexiteit van de nummers beheerst het drietal hun instrumenten dusdanig goed dat deze show een lust voor het oor is. Afgezien van de zang, die vanavond wat minder goed afgesteld staat. Wat de Weavers nu precies allemaal van plan zijn is nog niet duidelijk, maar na een uitstekend album kunnen de fans van Wolves in the Throne Room ook in 2011 terugkijken op een uitstekende show.
fotografie: Paul Verhagen – www.AchromeMoments.nl
Je kunt geen reactie achterlaten.