Sungrazer – Mirador

(Album – Electrohash) Ze wonnen de Nu of Nooit contest en mochten daarom in 2010 Pinkpop openen. Inmiddels hadden ze toen ook al een platencontract op zak en een debuutalbum. Het Limburgse Sungrazer uit Maastricht heeft zich sindsdien een slag in de rondte gewerkt. Ze speelden veel shows en vonden ook nog eens de tijd om een nieuw album op te nemen. Het zijn drie hardwerkende muzikanten, die een mix maken van jaren zeventig psychedelica en stoner rock. Hierdoor deelden ze ook al met Fu Manchu, Karma To Burn en Goatsnake het podium.

Mirador staat ook weer vol met fijne stoner rock nummers en uitgesponnen psychedelische jams. Het is geen verrassende combinatie, maar wel eentje die, wellicht niet verwonderlijk, erg goed werkt. Dit vertaalt zich in lome zware grooves, die door blijven denderen terwijl de gitaren volledig los gaan. Vooral in ‘Behind’ draait de motor op volle toeren en overuren, wat resulteert in een compositie die bijna veertien minuten klokt. Door de repeterende riffs en klanken kom je langzaam in een trance, waardoor je het nummer nog intenser beleeft.

Gewoon recht toe recht aan spelen kunnen de mannen ook. Dat bewijzen ze onder andere in ‘Octo’, een instrumentaal stuk met een moddervette groove. Ze zijn een band van weinig woorden en laten over het algemeen liever de muziek spreken. De andere nummers, in totaal staan er zeven op de schijf, zijn dan ook voornamelijk instrumentaal met slechts sporadisch wat zang. Hierdoor ligt wel eentonigheid op de loer, omdat de jams lang uitgerekt zijn. Dat is natuurlijk juist de charme van het album, maar af en toe mogen de grenzen best wat meer opgezocht worden. Uiteraard mag dit dan niet ten koste gaan van die lekkere repeterende elementen, die het nu juist zo aanstekelijk maken.

Ons land kent inmiddels vele stoner rock bands, die allemaal in dezelfde vijver vissen. Veelal lijken ze op elkaar en spelen ze de grote voorbeelden na. Slechts een enkeling weet zich hierin te onderscheiden. Sungrazer doet dit op een zeer effectieve manier, door er net een andere draai aan te geven. Hierdoor is Mirador een bijzonder smakelijk album geworden. Het mag misschien allemaal nog iets gewaagder en op het randje, maar deze plaat onderschrijft de kwaliteiten van het trio. Hopelijk wordt al dat harde werken uiteindelijk dan ook beloond en gaan we nog veel van ze horen.