Laten we eerlijk zijn: The Future Is Medieval is een van de meest tegenvallende platen van 2011. Heel leuk, de strategie die de Kaiser Chiefs er omheen bedachten, maar de nummers halen bij lange na niet het gehoopte niveau. Het niveau van debuut Employment wel te verstaan en dat niveau is spijtig genoeg nooit meer geëvenaard. De voornaamste reden dat de band nog immer voor uitverkochte zalen staat, is haar reputatie als liveband. Maar een kwartier voor tijd lijkt ook die uitverkochte zaal geen zekerheidje meer. Het bovenste zitgedeelte is gesloten, een etage lager zijn allerminst alle plaatsen bezet en op de vloer kun je uitgebreid pirouettes draaien zonder iemand tot last te zijn.
Gelukkig voor podiumbeest pur sang Ricky Wilson en consorten worden die pirouettes naarmate de intro ‘Howlaround’ klinkt steeds lastiger en staan er toch een dikke 4000 man in de Amsterdamse concertbak. Een blik op de setlist leert ons dat de Britten zelf ook door lijken te hebben dat de laatste langspeler niet van hoogstaande kwaliteit is, want op vier nummers na (‘Problem Solved’, ‘Little Shocks’, ‘Starts With Nothing’ en ‘Kinda Girl You Are’), komen alle (festival)krakers voorbij. En dat zijn er nogal wat.
Ondanks die hits, lijkt zo’n concertzaal voor Wilson toch als een beperking te voelen. Er zijn geen speakerconstructies waar hij in kan klimmen, geen camerakranen om op te klauteren. We zien niet dezelfde ongeremdheid als eerder dit jaar op bijvoorbeeld Pinkpop en Rock Werchter, terwijl de frontman wederom overloopt van energie. En daar zit hem dan weer de sterke, constante factor tijdens de optredens van de Britten. Die energie werkt als iets aanstekelijks; de weliswaar amateuristische- moshpits spreken boekdelen.
De zangkwaliteiten van Wilson willen nog wel eens wat te wensen over laten en dat is vanavond weinig anders. Niet iedere noot wordt gehaald, maar wanneer je hem van links naar rechts ziet rennen en springen, valt die middelmatige zang best op de koop toe te nemen. Je gaat tenslotte niet naar een concert van de ‘Chiefs’ voor perfecte vocalen, maar omdat het zich uitstekend leent voor een goed feestje.
Natuurlijk wordt er afgesloten met een fraai uitgesponnen versie van ‘Oh My God’ en natuurlijk gaat het gros van het publiek met een glimlach op het gezicht weer huiswaarts, maar een beetje onrust zou niet geheel misplaatst zijn bij de Britten. Ze hebben een oeuvre om elke festivalweide en concertzaal mee plat te spelen, maar met albums van het niveau The Future Is Medieval is de koek op een gegeven moment op. Het feit dat de HMH vanavond niet uitverkocht is, zegt genoeg. Geen drama, maar het wordt tijd dat de mannen zich gaan herpakken.
Je kunt geen reactie achterlaten.