( Album – Pau! Records ) De jongens van Franz Ferdinand vinden ze al tof en ze staan bekend als een zeer interessante live ervaring. The Blood Arm is geliefd en mocht al met vele namen touren met hun intrigerende indierock. De jongens uit Los Angeles brachten al wat platen uit en Turn And Face Me is inmiddels de derde.
Een opkomend drumsalvo laat de opkomst van opener ‘She’s A Guillotine’ horen, wat inderdaad conform andere reviews van de plaat wel een beetje aan Franz Ferdinand zonder de stijfheid doet denken. Het donkere ontbreekt ook in deze levendige track met een hamerend Hammond orgeltje en kreetjes van blijdschap. ‘I Need You’ is dan weer een dikke knipoog naar de jaren zestig en upbeat rock’n'roll klanken. De synths horen we op ‘Relentless Love’
Smijt er Roxy Music en de Kaiser Chiefs tegenaan met de ‘schwung’ van David Bowie en iets haast niet merkbaar ‘unheimlichs’. Waarom is dit zo leuk? Het heeft een beetje van alles wat en je vindt er stiekem heel erg veel in terug. ‘Temporary Woman’ is er weer zo eentje die echt Brits klinkt en net als de hele plaat alsof je dit eerder gehoort hebt, maar gewoon echt niet meer weet waar.
The Blood Arm laat op ‘D-D-D-D-Dementir’ horen dat het van alles in huis heeft, het jakkerende van de Hyves, de Britse stugge sound van Franz Ferdinand, de hoekerige geluiden van Modest Mouse en de partywaarde van de Kaiser Chiefs. Al met al resulteerd dit in een erg goede plaat en een band die bewijst zijn geld waard te zijn op geniale nummers als ‘Don’t Let Him Beak Your Heart’, wat oud en nieuw in haar tonen lijkt te vangen. Een erg fijne en toegankelijke plaat die zeker het beluisteren waard is!
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.