(Album – Sargent House) Het Amerikaanse post-rock drietal Russian Circles heeft dit jaar hun vierde album Empros uitgebracht. De band, die onlangs nog op tour was met Boris en toen de 013 en Dour aandeed, heeft een toffe plaat afgeleverd.
Die alleen niet tof genoeg is voorganger Geneva te toppen. Op debuut Enter klonken de instrumentale rockers nog wat feller, zonder daarbij And So I Watch You From Afar-achtige taferelen van te maken, maar de band is tegenwoordig wat rustiger en doet dit zonder het zware geluid te verliezen. Het knappe is met name Mike Sullivan’s gitaarwerk, waarbij hij nooit klinkt als een individu maar gitaarpartijen weet te produceren die gelaagd en dusdanig complex overkomen dat hij wel een duo lijkt. Afgezien van wat akoestische gitaren (mooie opening van ‘Schiphol) en het afsluitende nummer ‘Praise Be Man’, dat de gemoederen flink zal verdelen, doet de band niets nieuws.
Daarmee is Empros zeker geen slecht album. Qua opbouw en gelaagdheid is de band een van de grotere namen in het genre, die wat mij betreft een Red Sparowes of Explosions in the Sky al overtreft maar nog steeds het onderspit in vergelijking met Pelican delft. Maar wie stil kan blijven zitten op het einde van ‘Mlàdek’ of tijdens ‘Atackla’ en ‘Batu’ moet van goeden huize komen.
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.