(Album – Fat Wreck Chords) Het leger aan punkrockveteranen die de akoestische gitaar omhangen en folk/country-achtige liedjes gaan zingen, groeit gestaag. Daaronder hoort ook Tony Sly, frontman van No Use For A Name. Al eerder bracht hij een akoestische split uit met Joey Cape (Lagwagon), waardoor hij in ieder geval niet beticht kan worden van het volgen van de kudde.
Met Sad Bear levert Tony Sly zijn nieuwste soloalbum af. No Use For A Name was natuurlijk al een van de softere bands in het genre – zeker de laatste paar albums – en dat geldt ook voor het solowerk van Tony Sly. Op Sad Bear is niets van de rauwheid van bijvoorbeeld een Chuck Ragan of de hints naar een punkrockverleden van Frank Turner terug te vinden, om maar een paar grote namen in hetzelfde straatje te noemen. Sterker nog, een nummer als ‘Flying South’ zou niet misstaan in de playlist van Sky Radio. Voor de punk/hardcore fans die op zijn tijd ook weleens van een akoestisch album houden, heeft Sad Bear dan ook weinig te bieden. De nummers zitten op zich aardig in elkaar en Tony Sly is een goede zanger. Maar het is allemaal te zoet, te soft en niet spannend genoeg. Ben je helemaal gek van het laatste werk van No Use For A Name dan kan je dit album een kans geven. Anders kan je het links laten liggen. Er zijn namelijk een stuk betere akoestische albums te krijgen.
[starreview tpl=16 style='plain']
Je kunt geen reactie achterlaten.