Kaboom

(Lumière Home Entertainment) In 2010 riep het Filmfestival van Cannes de Queer Palm in het leven. De prijs zet films in het zonnetje die een positieve bijdrage leveren aan de internationale beeldvorming van homoseksuelen, lesbiennes en transgenders. De jury, bestaande uit organisatoren van Europese homofilmfestivals en een aantal internationale journalisten, benoemde de sci-fi komedie Kaboom tot de eerste winnaar ooit van deze prijs. Kaboom werd met name geprezen om het feit dat in de film ‘andere seksuele geaardheid niet als een probleem wordt neergezet’.

Dat seksualiteit in zijn geheel niet als een probleem wordt neergezet, is in de gehele film te merken. Een beetje naakt en seksuele handelingen hier en daar worden niet geschuwd. Aan de ene kant kun je je afvragen of dit wel zo functioneel is binnen het verhaal, maar aan de andere kant kun je regisseur en schrijver Gregg Araki inderdaad alleen maar prijzen voor de manier waarop hij verschillende seksuele geaardheden in beeld brengt.

Maar goed, waar gaat Kaboom eigenlijk over? Centraal staat de achttienjarige Smith (Thomas Dekker). Samen met zijn beste vriendin Stella (Haley Bennett) heeft hij een prima studentenleventje. Wel is hij nog zoekende naar zijn geaardheid. Valt hij nou op vrouwen, mannen of op allebei? Aan de ene kant heeft hij flink de hots voor zijn kamergenoot Thor, die zelf zegt 100% hetero te zijn. Smith twijfelt hier behoorlijk aan,  bijvoorbeeld doordat Thor nogal geobsedeerd is door zijn verzameling op kleur geordende slippers en nogal veel aandacht besteedt aan zijn eigen (perfecte) lichaam. Aan de andere kant schuwt Smith ook zeker vrouwelijke aandacht niet en belandt dan ook meermalig in bed met de enthousiaste en sympathieke London (Juno Temple), die op haar beurt weer een relatie heeft met de bizarre en obsessieve Lorelei.

Nadat Smith op een studentenfeestje een spacecookie eet, stuit hij op grotere problemen. Hij is ervan overtuigd getuige te zijn geweest van de moord op een roodharig meisje dat hem achtervolgt in zijn dromen. Maar was de moord misschien ook wel een droom? Smith probeert samen met Stella en London achter de waarheid te komen en ontdekt hierbij steeds vreemdere informatie die zijn wereld voor altijd zal veranderen.

Kaboom is een kleurrijke, verleidelijke en merkwaardige film met mooie, directe shots en sterke dialogen. De cast is lekker op zijn plek en met name Juno Temple maakt als London veel indruk. Met een volwassen jeugdigheid en een fris enthousiasme brengt zij karakter in haar personage.

Of Kaboom een topfilm is, is lastig te zeggen, maar vermakelijk is hij zeker. Kaboom duurt 86 minuten en eigenlijk gebeurt er ook niet zo heel veel in deze korte tijd. De laatste tien minuten worden volgestopt met de ene onthulling na de andere, wat overhaast kan overkomen na een toch wat rustigere opbouw. Toch passen deze laatste minuten en het uiteindelijk plotse einde erg goed bij de film. Het lijkt alsof Araki gewoon gedaan heeft waar hij zin in had en dit pakt verrassend goed uit. Kaboom is, om even een cliché te gebruiken, een beetje vreemd, maar wel lekker.