Het naar het gelijknamige sterrenstelsel vernoemde M83 is het geesteskind van Fransman Anthony Gonzalez. Hij richtte de band op met Nicolas Fromageau, maar laatstgenoemde verliet de band kort na de tour die bij het tweede album Dead Cities, Red Seas & Lost Ghosts hoorde. Sindsdien neemt Gonzalez alle platen in z’n eentje op, het laatste resultaat hiervan is het eerder dit jaar uitgebrachte Hurry Up, We’re Dreaming. Gisteravond stond de tourband van M83 in een uitverkochte Oude Zaal van de Melkweg.
Hip Amsterdam is uitgelopen voor de Fransmannen (en vrouw), maar ze krijgen echter eerst het Welshe duo Man Without Country te zien. Het is geen vreemd package want de support-act nam met M83 en Sigur Ros producer Ken Thomas hun eerste EP op, het onlangs verschenen King Complex. Het publiek komt natuurlijk voor de hoofdact en daarom gaan de handen op elkaar als rond de klok van half tien de zaallichten uitgaan. Tijdens de intro komt een man met dierenmasker en -klauwen onder luid gejuich het podium op. Na zijn goedkeuring geeft hij het podium aan de tourband van Anthony Gonzalez.
Gonzalez heeft de hulp ingeroepen van een drietal muzikanten waaronder zangeres Morgan Kibby, die voor velen als blikvanger fungeert. Haar vocals klinken stukken zuiverder in vergelijking met die van de bandleider, zo weet ze met verve de rol die Zola Jesus speelt op de nieuwe plaat over te nemen. Net als die nieuwe plaat, klinkt M83 vanavond in de Melkweg heel groots, met als verschil dat de sound ietwat metaler klinkt. Het geheel voelt bij vlagen wat ingeblikt aan, alsof er nog meer mogelijk is.
Opvallend zijn de LEDpilaren op het podium, evenals de LEDschermen en de vele verlichting in de backdrop. Deze verlichting zet de drie voorste muzikanten volledig in de schijnwerpers, zodat het lijkt alsof drummer Loïc Maurin in een donker hoekje geparkeerd staat. Gonzalez ontfermt zich niet alleen over het gitaarspel, maar hij heeft ook een flinke effectenbak midden op het podium staan. Doordat sommige samples veranderen zonder dat hij aan deze effectenbak zit, heeft het er alle schijn van dat niet de gehele show helemaal live is. Het publiek heeft hier echter maling aan: na elk nummer klapt en juicht men harder. Het is nieuwste single ‘Midnight City’ wat op de meeste publieksrespons kan rekenen.
Vanavond lag de nadruk vooral op de net uitgebrachte studioplaat, maar ook de oudere tracks gingen er prima in. De band waagt zich niet aan ongemakkelijke dankwoorden richting het publiek, echter voelt het wel alsof het viertal ietwat op de automatische piloot speelt. Vooral de gitaarklanken zijn soms simpelweg te clean, terwijl de percussie klinkt als die van een stadionact. Niet dat hier iets mis mee is, maar het geheel had net iets smeriger gemogen. M83 kon niet alle verwachtingen inlossen: het geheel was net iets te gewoontjes, waardoor we helaas niet van een memorabel optreden kunnen spreken.
Je kunt geen reactie achterlaten.