Vandaag is het laatste optreden van de tour van De Staat en het allerlaatste optreden van de band dit jaar. Voordat iedereen sippe gezichtjes gaat trekken blikken we even terug. Dit jaar kwam het tweede album van deze Nijmeegse band uit genaamd Machinery. Ze tourden het land door met een kolossale machine, gemaakt door audiomachinist Geert Jonker. Single ‘Sweatshop’ werd het best ontvangen en is negende geëindigd in de lijst van ‘Song Van Het Jaar’. Afgelopen week waren ze nog bij De Wereld Draait Door met hun versie van ‘Let It Snow’. Deze werd wisselend ontvangen door de kijkers. Dit nummer zal vandaag ongetwijfeld voorbij komen vanavond in poptempel Paradiso.
Torre Florim betreedt in zijn eentje het podium en tovert een solo uit zijn gitaar. Vervolgens zingt hij a capella de eerste zinnen van ‘Serial Killer’ en langzamerhand komen de andere bandleden het podium op. De Staat begint niet de gehele tour met hetzelfde nummer. Twee weken geleden begonnen ze met ‘Psycho Disco’. Het is niet zo’n band die de set op de automatische piloot speelt. Laat de machine achter de heren maar het automatische werk doen. Al vrij vroeg komt ‘Wait For Evolution’ voorbij, die bij hun vorige tours de standaard afsluiter was. Zo’n krachtig nummer in het begin van de set is gewaagd en doet het goed bij het publiek.
Het intro van ‘I’m A Rat’ lijkt enorm veel op het intro van ‘I Am Here To Lose Control’ van de eerste plaat. ‘I’m A Rat’ is vrij rustig en ‘I Am Here To Lose Control’ is precies het tegenovergestelde. Toch creëren ze een moment van rust met ‘I’m A Rat’. Het is de meest recent uitgebrachte single van De Staat. Het valt op dat ze alle singles van ‘Machinery‘ spelen, behalve ‘I’ll Never Marry You’. Daar hebben ze een aantal maanden geleden een clip van geschoten met allemaal meisjes verkleed als bruid, maar live komt dit nummer zelden voorbij. Het is ook het enige nummer van Machinery die niet wordt gespeeld. Het duistere ‘Keep Me Home’ wordt wel gespeeld. Bassist Jop bespeelt zijn bas met een strijkstok, waardoor het erg melancholisch klinkt.
Nu is het tijd om Paradiso op zijn grondvesten te laten schudden. Drummer Bram Hakkens en Bram van Guild Of Stags worden aangekondigd door Torre als de beste drummers van Nederland (samen met Tim van Delft). Ze brengen met z’n drieën het ritme van ‘Old Macdonald Don’t Have No Farm No More’. Naast Tim van Delft staat een klein indiaantje mee te drummen, wat het broertje van Rocco blijkt te zijn. Jimmy Hueting is zijn naam en hij was afgelopen donderdag ook te zien in De Wereld Draait Door. Het drumgeweld laat het publiek dansen en Torre haalt zijn ruigste dancemoves uit de kast. Zowel band als publiek zijn nog niet uit gedanst, want het daaropvolgende nummer is ‘Sweatshop’. “Ik stel voor dat we gaan dansen“, aldus Torre Florim. Zangeres Kelly betreedt het podium met haar tamboerijn en de ogen zijn nu even niet gericht op De Staat, maar op deze Nijmeegse schone.
De Staat houdt ervan om het publiek te verrassen. Op de plaat klinken ze verre van hun liveperformance. Bijvoorbeeld bij ‘Habibi’ is op het eind een solo van Vedran te horen, die niet op Wait For Evolution is terug te horen en ook niet op de EP waar een tweede versie van ‘Habibi’ te horen is. Zelden klinkt een band exact hetzelfde als op de cd, maar De Staat brengt hun nummers live én vernieuwend én goed over. Uiteraard komt hun cover van ‘Let It Snow’ voor in de set. Het zoetsappige liedje is omgetoverd door een echt De Staat nummer. Rocco op zang en veel rare bliepjes. Beter dan het origineel, maar daar zal vast over gediscussieerd worden.
Je vraagt je af wat het volgende is waar ze het publiek mee verrassen. Dit jaar is het de machine, maar wat zijn ze volgend jaar van plan? Een uitbreiding van de machine? Een bungeejumpende Rocco die de koebel onder handen neemt? De tijd zal het leren.
Je kunt geen reactie achterlaten.