1 Touché Amoré – Parting The Sea Between Brightness And Me
2 Letlive – Fake History
3 Defeater – Empty Days & Sleepless Nights
4 La Dispute – Wildlife
5 Glassjaw – Coloring Book EP + Our Colour Green EP
6 Balance & Composure – Seperation
7 Arctic Monkeys – Suck It And See
8 La Disupute / Koji– Never Come Undone Split EP
9 Title Fight – Shed
10 Xerxes – Twins
Vorig jaar typte ik: “2011, een jaar dat gaat knallen. In 2011 komen er namelijk nieuwe platen van Architects, As Enemies Arise, No Turning Back, La Dispute, Touché Amoré, Thursday, Defeater, Glassjaw, Finch, And So I Watch You From Afar.” Van deze platen heeft de helft het niet gehaald. Thursday sloeg een nieuwe weg in, niet aan mij besteedt. And So I Watch You From Afar deed op deze plaat niet waarom ik ze op de vorige plaat zo vet vond. Kort maar krachtig heeft plaats gemaakt voor lang, uitgerekt en integraal bij de Ieren.
As Enemies Arise heeft veel beat-en breakdowns ingewisseld, de plaat is niet slecht, maar valt daardoor wel buiten mijn lijst. No Turning Back maakte een ijzersterk album, maar af en toe houd ik gewoon van vernieuwing. Letlive was echter de ontdekking van 2011 voor mij. Post-hardcore – een bijna uitgestorven genre, zonder alle poespas. Balance & Composure combineerde hetgeen ik vet vind aan het oudere werk van And So I Watch You From Afar en durft zelfs nog verder te gaan. La Dispute is tekstueel kippenvel gevend en brachten naast hun Wildlife nog een split EP uit met Koji die verrassend lang op de platenspeler heeft gelegen. Glassjaw stelt nooit teleur en die Title Fight plaat bleef maar draaien. Xerxes leerde ik kennen en overtuigde vrijwel direct. Arctic Monkeys maakte eindelijk een plaat die ik vet vind en de absolute nummer één: Touché Amoré. Dat hoef ik niet eens toe te lichten.