01. Wolves in the Throne Room – Celestial Linage
02. Mastodon – The Hunter
03. Touché Amoré – Parting The Sea Between Brightness And Me
04. Oathbreaker – Mælstrøm
05. Deafheaven – Roads to Judah
06. Trap Them – Darker Handcraft
07. Thou – The Archer and the Owl
08. S.O.S. – I Owe You Nothing
09. All Pigs Must Die – God is War
10. Defeater – Empty Days & Sleepless Nights
Dit jaar vielen me meer albums tegen waar ik meer van verwacht had. Ook de nieuwe Mastodon is niet zo groots als zijn voorganger, maar smaakt wel naar meer. Wat betreft zware gitaren en black metal is er dit jaar genoeg tofs uitgekomen, zo vielen de nieuwe Taake, Wolvhammer en Panopticon uiteindelijk nog af. Was ik van het eerder werk nog niet helemaal kapot, met Parting The Sea Between Brightness And Me ben ook ik om. Scott Vogel kan in mijn ogen weinig verkeerd doen, en de korte uitbarsting van zijn 7 inch heeft vaak genoeg opgestaan, het criterium om op deze lijst te belanden. Between the Buried and Me, The Carrier, Opeth, Rise Against, Textures en zelfs Defeater leverden in mijn ogen geen nieuwe parels af, en in het geval van Opeth zelfs een draak van een album. Ook nationale bands ontbreken dit keer in mijn lijstje, hoewel onze zuiderburen hun imago weer hoog weten te houden met de nieuwe Oathbreaker en de Rise and Fall 7 inch. Op het randje bleef Autopsy hangen dat bewees dat klassieke bands nog steeds helemaal terug kunnen komen. Ook KEN Mode viel samen met Red Fang (te weinig nummers als ‘Wires’ op Murder the Mountains) net buiten de boot.
Het wachten is nu natuurlijk op de nieuwe Black Sabbath met hun bijbehorende shows op Graspop en in Ahoy! De eerste teleurstelling is ook al binnen, ik was te langzaam voor het in zeven minuten uitverkochte Roadburn. Mijn onbetwiste show van 2011 was geeneens van begin tot eind perfectie maar eindelijk Descendents op Groezrock zien was geweldig. Ook Ghost en Immortal op Fortarock en toch weer gevestigde namen als Meshuggah, The Dillinger Escape Plan en Exodus op Ieperfest waren vet.