(Album – V2 Records) Al jaren timmert hij gestaag aan de weg: Johannes Sigmond ofwel Blaudzun. Hij is een bijzondere verschijning, niet alleen door zijn opvallende uiterlijk, maar zeker ook door zijn unieke stemgeluid. Een stem met een snik, die de nummers een melancholische lading kan geven, maar ook getergd het donker opzoekt. Live is dit een indrukwekkend schouwspel, zoals hij al bewees op Lowlands een aantal jaren geleden. Onlangs zorgde zijn optredens in De Wereld Draait Door nog voor veel lovende reacties en wist hij zo een groter publiek voor zich te winnen. En daar komt nu plaat nummer drie bij: Heavy Flowers.
Zware bloemen, hangend in een vaas. Nog niet geheel verwelkt, maar duidelijk wel op weg, wachtend op het onvermijdelijke. Dat zijn ook de onderwerpen waar Blaudzun naar eigen zeggen het liefst muziek over maakt. Niet zozeer het doemdenken, het definitieve einde, maar wel het vergankelijke. Hij zoekt dus bewust de duisternis op. En dit past perfect bij de melancholie in zijn muziek. Maar Heavy Flowers klinkt juist wat lichter dan zijn voorgangers. Het is geen typische singer-songwriter plaat geworden. Blaudzun was van plan het klein te houden, maar is uiteindelijk de andere kant opgegaan.
De nummers zijn rijkelijk gearrangeerd en zetten een fijne, soms zelfs uitbundige, sfeer neer. Een groot assortiment aan instrumenten is opengetrokken. Zo worden gitaar, lapsteel, ukelele, harmonica, en de banjo gebruikt, waardoor de nummers gevarieerd klinken. Zijn broer Jacobus is grotendeels verantwoordelijk voor die diversiteit. En zo kan het zomaar gebeuren dat het wonderschone, wat zwaarmoedige, titelstuk ‘Heavy Flowers’ gevolgd wordt door een lichtvoetig ‘Le Chant Des Cigales’, dat net zo goed in het repertoire van Arcade Fire zou passen.
Dit is ook tekenend voor de verschuiving in stijl ten opzichte van eerder werk. De donkere kant krijgt genoeg tegenwicht van licht en sprankjes hoop, zodat het niet alleen maar kniezen geblazen is. Nu en dan hoor je nog steeds een band als 16 Horsepower terug, maar minder zwaar aangezet dan voorheen. Heavy Flowers is een sprankelende, gelaagde plaat geworden. Mooi opgebouwd met goed doordachte composities, sterke teksten en weergaloze vocalen. Blaudzun bewijst zijn unieke talent opnieuw en heeft hiermee zijn naam definitief gevestigd. Een doorbraak naar het grote publiek is slechts een kwestie van tijd. Nederland is een groot artiest rijker.
Je kunt geen reactie achterlaten.