Voor het in 2009 opgerichte Veronica Falls is het hard gegaan. Na het uitbrengen van enkele singles mochten zij in 2011 met The Drums mee als supportact. Daaropvolgend bracht de band in oktober 2011 hun self-titled debuutalbum uit. Sindsdien zijn ze zelf op tour en als onderdeel daarvan staan ze op deze tweede donderdag van januari in het kleine Rotown in Rotterdam.
De band begint vanavond zeker twintig minuten te laat. Op het moment dat ze het podium moeten betreden, staan ze rustig buiten te roken. Dit leidt echter niet tot irritaties binnen het publiek, dat op het moment dat de band begint juist gelijk bij de les is. Dit is o.a. ook te danken aan de kwaliteiten die het gezelschap op het podium laat zien. De ietwat korte nummers van het debuutalbum worden strak en snel na elkaar gespeeld. In plaats van veel met het publiek te praten worden nummers snel na elkaar ingezet. Hierdoor zakt de energie op het podium nooit in en wordt er ook verrassend weinig gepraat in het publiek.
De band blijft het hele concert snel doorspelen en ook de pauze voor de toegift duurt niet langer dan een halve minuut. Het lijkt er desondanks niet op dat ze er vanavond geen zin in hebben; de muzikanten blijven juist vol energie hun nummers spelen. Dit leidt tijdens de laatste paar nummers zelfs tot een heuse moshpit in de voorste rijen. Misschien niet helemaal op zijn plaats bij de muziek van Veronica Falls, die eerder vrolijk dan agressief is, maar het geeft wel aan hoezeer het publiek het vanavond naar zijn zin heeft.
Veronica Falls staat vanavond nog in een relatief kleine zaal, maar bewijst wel dat hun muziek voor grotere zalen bestemd is. Wellicht zien we de vier jonge Britten deze zomer wel op een festival als Lowlands, waar ze geheid een hele tent aan het dansen kunnen krijgen. Al zou het wel helpen als de Nederlandse radiostations één van die ijzersterke singles oppikt, die wij hier nog maar een keer opzetten.
Fotografie: Leonie Poot
Je kunt geen reactie achterlaten.