(Album – Canvasback Music / Warner) Dat de band Grouplove uit het zonnige Californië komt, is te horen; het debuutalbum Never Trust a Happy Song staat, in tegenstelling tot wat je naar aanleiding van de titel zal verwachten, vol vrolijke, zomerse en uptempo liedjes, met hier en daar een enkele uitzondering. Het album begint met een drietal fijne liedjes, gezongen door zanger/gitarist Christian Zucconi. Zijn soms krasserige en schreeuwerige stemgeluid past er perfect bij en zorgt ervoor dat de nummers niet al te vrolijk worden, zodat de cd niet snel gaat vervelen. De hoofdrol in het vierde nummer, ‘Slow’, is weggelegd voor zangeres/toetseniste Hannah Hooper, samen met Zucconi de grondlegger van de band. Waar ze in het begin van het liedje nog klinkt als een iets minder gepolijste Katy Perry, ontpopt ze zich naarmate het nummer vordert als een zangeres met een eigen geluid. Op de overige nummers wordt de zang weer overgenomen door haar mannelijke collega en neemt Hooper een achtergrondrol in op het gebied van zang.
Ook op instrumentaal gebied doet Grouplove goede zaken. Met de vrij standaard bezetting van zanger/zangeres, twee gitaristen, een bassist, een drummer en een toetsenist, weet de band toch een uniek geluid neer te zetten, door hun hippie-achtige aanpak en hun grote enthousiasme.
De toppers van Never Trust a Happy Song zijn wat mij betreft de uptempo nummers ‘Colours’, ‘Naked Kids’ (beide ook al te vinden op de erg fijne Grouplove EP) en ‘Chloe’. Het enige minpunt aan het album is het erg langzaam voortkabbelende ‘Cruel and Beautiful World’, waarop wel iets meer gas gegeven mag worden. Dit wordt Grouplove echter vergeven na de afsluiter ‘Close Your Eyes and Count to Ten’, waarop weer bewezen wordt dat de band ook mooie langzame, ballad-achtige nummers kan schrijven.
Grouplove heeft een goede kans om een grote groep muziekliefhebbers aan te spreken. Het is vrij toegankelijk, je wordt er vrolijk van en het zit allemaal vrij simpel in elkaar. Dat ze met enkel een EP al door Rock Werchter geboekt zijn (opener Pyramid Marquee, Rock Werchter 2011, dag 2), om tegenover BBC Sound of 2011-genomineerde Mona te staan, zegt al genoeg over het vertrouwen in de band.
In Nederland hebben ze nog weinig wapenfeiten, hun optreden op het Rotterdamse Metropolis is vooralsnog het enige gespeelde concert in Nederland. België is al meer op de hoogte van Grouplove, getuige de openingsspot op de tweede dag van Rock Werchter 2011 en een eerder concert in Ancienne Belgique. Met de tour van Never Trust a Happy Song wordt Nederland echter niet overgeslagen; 12 februari is de band te aanschouwen in het Rotterdamse Rotown, om een dag erna de Ancienne Belgique opnieuw te overtuigen van hun kunnen. Met de negen die de band kreeg voor het optreden op Metropolis in het achterhoofd, kan ik al niet wachten!
Tekst: Tim van Meurs
Je kunt geen reactie achterlaten.