James Vincent McMorrow @ Doornroosje, Nijmegen

Door Guido Segers en Gastfotograaf 15 januari 2012 Reageren uitgeschakeld

Het is dringen voor de deur van het mooie poppodium Doornroosje in Nijmegen voor deze tweede show van de maar liefst vijf die James Vincent McMorrow in Nederland doet in januari. De tent is mooi uitverkocht voor de ingetogen Ierse singer-songwriter vanavond, dus het is nu aan hem om de verwachtingen in te lossen die Early In The Morning heeft opgewekt.

Neeskens mag de tent opwarmen met zijn gitaar. Dat is natuurlijk niet het kanon van het Nederlands voetbal uit dagen van weleer, maar een wereldreiziger die oorspronkelijk uit Groenlo komt. Hij mag dan niet zo hard gaan als zijn naamgenoot, wel even zuiver. Zijn kabbelende gitaarwerk en de zang vol gevoel weten de volle zaal in de juiste stemming te brengen.

IMG 9782 James Vincent McMorrow @ Doornroosje, Nijmegen

Het moet ook wel een luxe zijn om voor uitverkochte zalen te spelen keer op keer. Neeskens mag dan de wereld rond geweest zijn, de kalme muziek klinkt alsof een nostalgisch gevoel van zijn geboorteland door de klanken rondwaart. Dat blijkt ook wel uit de songtitels van tracks van zijn Groenlo EP. Een waardige opener.

De zaal is stampvol wanneer de band van James Vincent McMorrow het podium op komt. Het zeskoppige gezelschap wordt warm begroet door het publiek dat uitbundiger genoemd mag worden dan de band. ‘And If My Heart Should Somehow Stop’ mag de set openen, waarbij de bandleden zich op hun instrument concentreren en de frontman zelf in de verte staart.

IMG 9956 James Vincent McMorrow @ Doornroosje, Nijmegen

Zo goed als de hele plaat komt natuurlijk langs, tot het genot van de muisstille fans. Een covertje van ‘Higher Love’  van Steve Winwood door de zanger in zijn eentje leukt de set op. Later volgt ook nog ‘Wicked Games’ van Chris Isaak, wat prachtig vertolkt wordt. De bezoekers juichen en klappen, terecht, laaiend enthousiast na elk meesterwerkje van de erg goed op elkaar ingespeelde band.

McMorrow probeert wel nerveus een grapje te maken tussendoor, maar eigenlijk heeft zijn optreden dit helemaal niet nodig. ‘We Don’t Eat’ is misschien wel het diamantje tussen de parels die deze set te bieden heeft. Het is al met al een heerlijk optreden dat de band samen afsluit door met zijn allen de afsluiter te zingen. Voldaan naar huis vandaag met een warm gevoel van binnen dankzij deze verlegen zanger uit Dublin.

Foto’s: Justina Lukošiūtė

Je kunt geen reactie achterlaten.