Chickenfoot. Het is niet zomaar even een projectje, wist RHCP-drummer Chad Smith in het beginjaar van de superband te vertellen. Muziek maken waar zij – stuk voor stuk 50-plussers – mee opgegroeid zijn, simpelweg omdat ze dat leuk vinden. Sindsdien is het genre, het best te omschrijven als oerrock, alweer twee prima albums rijker. Vanavond presenteren ze dit materiaal pas voor de tweede maal in een concertzaal, nadat ze in 2009 al in Weert (Bospop) en de Waerdse Tempel stonden.
Popcentrum 013 is volgepakt met – veelal kale – vaders, eindelijk eens een avondje op pad zonder vrouwlief en dat is ook wel te zien aan de bewegingen van velen. Desondanks hangt er allesbehalve een ‘ouwe lullen’-sfeertje in Tilburg, integendeel. De fysiotherapeuten zullen de komende dagen hun handen vol hebben aan het kraken van nekken en ruggen. Met Kenny Aronoff (inclusief Bono-esque zonnebril) op drums heeft Chickenfoot een waardige vervanging voor Smith (op tour met de Peppers) gehaald. Aronoff, in het verleden drummend voor, ja, wie niet eigenlijk? Onder meer The Rolling Stones, Joe Cocker, Lynyrd Skynyrd en Johnny Cash schitteren op zijn cv.
Tel daar het werkelijk waanzinnige gitaarspel van Joe Satriani bij op en het optreden is eigenlijk al compleet. Je vergeet zo nu en dan dat er ook nog twee ex-leden van Van Halen op het podium staan, die evenwel op een behoorlijke staat van dienst kunnen rekenen. Een superband in de puurste zin van het woord dus, en dat is vanavond ook wel te merken. De mannen hebben er zichtbaar veel plezier in, zwepen het publiek op waar nodig, rollen er zo nu en dan eens een aardige anekdote uit, maar zetten bovenal gewoon een hele sterke set neer. Of het nu het vrij rustige ‘Different Devil’, het briljant rockende ‘Soap On A Rope’ is, of de Jimi Hendrix-cover (en afsluiter) ‘Foxy Lady’, de nummers worden stuk voor stuk even sterk gebracht. En dat is wellicht ook wel het sterke aan de performance, het kakt geen seconde in.
Ondanks dat er voor zo’n 225 jaar aan (levens)ervaring op het podium staat, weten de mannen toch een ruime vijf kwartier vol te jammen. Het is niet zomaar een projectje, en dat is maar goed ook. Op naar die derde plaat.
Fotografie: Paul Verhagen – www.AchromeMoments.nl
Je kunt geen reactie achterlaten.