Zeven jaar na Back to Mine (2004) was hij er vorig jaar dan toch eindelijk: Lamb‘s vijfde album 5. Volgens bandleden Andy Barlow en Lou Rhodes was de tijd rijp. Ze hadden weer iets te vertellen en konden, verlost van het juk van verwachtingen, hun creativiteit weer eens echt de vrije loop laten. Mooie dingen gebeurden daarom in de studio, maar ook daarna. Na vorig jaar onder andere op Lowlands en Festival Mundial te hebben gestaan, is het duo terug voor een tour waarbij ze binnen Nederland deze keer Tivoli en de Melkweg aandoen. Vanavond is de zaal in Amsterdam aan de beurt.
De show kan echter niet beginnen voordat hun nieuwe clip aan het publiek is getoond. Door middel van deze korte film, behorende bij ‘Butterfly Effect’, laten Macha Rousakov en debuterend regisseuse Claudia Crobatia zien dat ze meer kunnen dan mooie teksten schrijven en prachtige foto’s maken. Jammer alleen dat deze vertoning niet bepaald naadloos overgaat in het daadwerkelijke optreden. Sterker nog: de zaallichten gaan aan, en er klinkt zelfs weer muziek. Weg sfeer.
Het is echter meteen weer ‘hallo, sfeer’ zodra Andy, Lou en de bassist het podium op komen. De chemie tussen de twee eerstgenoemden blijkt onverminderd goed. Andy’s uitroep, ergens halverwege de avond, verraadt het verder eigenlijk al wel: Lou ‘just keeps getting better and better!’ Naast het tomeloze enthousiasme van de 35-jarige jongeman is ze een oceaan van rust en warmte. Verschillende mensen op de eerste rijen worden beloond met een gerichte blik en een hartverwarmende glimlach. De toeschouwer die het plekje midden voor haar microfoon inneemt lijkt bijna gehypnotiseerd. Twee meter links van hem kan iemand anders niet stoppen met grijnzen. Midden veertig is ze intussen, maar zo gevangen in het licht zou ze net zo goed dertig kunnen zijn. En haar stemgeluid? Dat is onverminderd goed.
Een fenomenaal boegbeeld dus, als de zeemeermin op het voorsteven van het piratenschip dat verder wordt bemand door beatkunstenaar Barlow en de enthousiaste bassist. Dat schip vaart over diepe, benevelde wateren van zowel oud als nieuw werk. Klassiekers als het nog altijd wonderschone ‘Gabriel’ en ‘Gorecki’ worden afgewisseld met flink wat nieuwelingen. Hieronder, uiteraard, ‘Butterfly Effect’ met zijn uitgeklede breakbeat, het dromerige, introspectieve ‘Rounds’ en het sfeerrijke, dreigende ‘Build a Fire’.
Toch is dit alles niet voldoende om het optreden continu te laten boeien. Lamb is vanavond bij vlagen fascinerend en bijna hypnotiserend, maar weet pas tegen het einde echt te overtuigen. Het is uiteindelijk een compleet gesjeesde, uitgesponnen versie van ‘Trans Fatty Acid’ die het tripje mag besluiten. Mensen dansen en het boegbeeld en de producer kijken de zaal in en zien dat het goed is. Soms is het helemaal niet erg als artiesten niet al te veel veranderen.
Je kunt geen reactie achterlaten.