(A-Film) The Devil’s Double vertelt het verhaal van Latif Yahia, de man die gedwongen werd om de dubbelganger van Saddam Hussein’s oudste zoon Uday te zijn. Latif en Uday (briljante dubbelrol van Dominic Cooper) lijken sowieso al op elkaar, maar dit weerhoudt een plastisch chirurg er niet van om operaties uit te voeren zodat het tweetal echt als twee druppels water op elkaar gaat lijken.
De oudste zoon van Saddam is tevens zijn meest gestoorde zoon, want Uday gedraagt zich als een psychopaat. Latif kan dit moeilijk handelen, wat meer dan eens voor een woordenwisseling of een handgemeen zorgt. Dit kan niet voorkomen dat hij voor sommige rotklusjes moet komen opdraven, waardoor hij vaak het slachtoffer van aanslagen is. Latif maakt alles dus van dichtbij mee: de uitbarstingen van Uday, het playboygedrag, de versier-en-verkrachtpogingen (met als dieptepunt een verkrachting op een bruiloft, waarna de kersverse bruid besluit zelfmoord te plegen), het drugsgebruik, alles.
In de film, gesitueerd tijdens de Eerste Golfoorlog, worden diverse Britse en Amerikaanse nieuwsbeelden van ten tijde van deze oorlog gebruikt, waardoor het geheel een ietwat realistischere inslag krijgt. Eigenlijk hebben we te maken met een boekverfilming: Yahia schreef namelijk een boek met de gelijknamige titel en dit werd gebruikt als leidraad. Nieuw-Zeelandse regisseur Lee Tamahori (o.a. Die Another Day) weet de film zo neer te zetten dat je als kijker meevoelt met Latif en dat je het liefste zelf een kogel tussen de ogen van Uday wilt schieten. De film heeft verder een Nederlands tintje: twee van de drie betrokken productiemaatschappijen is afkomstig uit ons land (de derde is Vlaams) en Mimoun ‘Shouf Shouf Habibi’ Oaïssa (mét nepsnor!) heeft een bijrol als de vrij stille bodyguard van onze gestoorde hoofdpersoon. Verwacht dus geen geniale quotes van onze NederMarokkaan.
Dsitributeur A Film brengt een special 3-disc edition van The Devil’s Double op de markt, met maar liefst twee schijfjes vol met extra’s. Op de eerste extra dvd vinden we onder andere een trailer, een commercial, een preview en diverse featurettes. Deze korte docu’s gaan niet alleen over de film zelf, maar ook over het verschil tussen Latif Yahia en Uday Hussein, de kostuums en make-up en de productie van de film. Verder bevat het schijfje ruim twintig interviews, niet alleen met Tamahori en Cooper, maar ook met Latif Yahia himself, waardoor je anders naar de film kan gaan kijken.
De tweede extra schijf bevat diverse b-rolls, making offs en beelden achter de schermen, waaronder crew-bloopers (dus helaas geen bloopers van de film zelf), een reel over het make-up gebruik en een reel (waaronder Depeche Mode’s Personal Jesus gezet is) over de visuele effecten. In laatstgenoemd filmpje worden niet alleen de diverse explosies uitgelicht, maar ook het gebruik van green-screens krijgt hier meer vorm. Deze schermen zijn niet alleen gebruikt om diverse gebouwen te verwerken in de film, maar ook om Dominic Cooper twee keer in een enkel shot te plaatsen. Er is dus excessief gebruikt gemaakt van meerdere filmlagen over elkaar en dat komt tijdens deze extra goed naar voren. Onlangs kwamen er nieuwsberichten naar buiten dat Yahia alles verzonnen zou hebben. Zelfs als dat zo is, is dit toch nog een prima film.
Nu op dvd en blu-ray.