De Nederlandse singer-songwriter Eefje De Visser behoeft waarschijnlijk weinig introductie. Ze is momenteel bezig met de laatste shows van haar clubtour ‘De Koek’ en doet hiervoor ook Paradiso aan. De geruchten gaan dat het een zittend concert zal zijn, zodat de grote zaal met minder mensen evengoed vol lijkt. Maar waar Eefje bij eerder concerten (De Oosterpoort) rond de zeshonderd kaarten verkocht, staat er vandaag een lange rij in de kou te wachten voordat ze dit statige pand kunnen betreden. Nee, van een zittend concert zou geen sprake kunnen zijn, want de zaal en de balkons zijn zometeen beide bezet.
Maar eerst is er Roken Is Dodelijk, een man uit Frankrijk met een Nederlandse naam, echter zonder deze taalbeheersing, en zingend in het Engels. Omdat het kan waarschijnlijk. Voor een handjevol mensen staat hij op zijn gitaar te pingelen. Echt overtuigend is het niet, wat ook komt door het scala aan instrumenten om hem heen voor Eefjes band, dat een beetje afleid. Afgezien van dat is het best aardig wat hij doet en een klein applausje kan er ook wel vanaf.
Dan is het wachten tot de rij buiten grotendeels is opgelost, zodat Eefje de Visser het podium kan betreden. Wanneer dit eindelijk gebeurt, reageert het publiek enthousiast. Zonder een woord, maar met een verlegen blik, zet Eefje met haar gitaar ‘Naast Me’ in. De eerste woorden komen er ietwat onzeker uit, wat misschien komt door de voor haar onverwacht grote opkomst. Ze herpakt zich snel en zingt het nummer zuiver uit. Ondertussen zijn vier man het podium opgeklommen om haar muzikaal te ondersteunen en zingt Eefje haar gevoelige, nieuwe nummer ‘Rome’. Ze staat genietend op het podium, met een bescheiden, verlegen uitstraling. Gedurende de tijd vordert komt ze los, danst ze en maakt ze zonder veel te zeggen veel contact met het publiek. Ze is prachtig om naar te kijken.
Een groot verschil met hoe Eefje op haar album De Koek klinkt is de volledigheid van het geluid en de grootsheid hiervan. De elektronica, gitaren, blazers en percussie zijn sterk aanwezig, waardoor het concert iets bombastisch krijgt. Met name bij ‘Trein’ pakt dit voortreffelijk uit. In plaats van kabbelende deuntjes op cd, is de bass prominent aanwezig en dreunt deze de zaal door. Dit contrasteert mooi met de eerste zinnen van dit nummer ‘Er was een trein waar ik in zat, waarin ik rust vond.’ Het is een sterke zet geweest om te kiezen voor een groots geluid, in plaats van Eefje in haar eentje met een gitaar op het podium te zetten. Ook in ‘Afdwaalt’ en ‘Hartslag’ is het deze volledigheid die dit liveoptreden zo anders maken dan de albumversies.
Tussen de nummers door maakte Eefje reclame voor haar dvd die vandaag voor het eerst te koop is, maar liever maakt ze muziek. Een fan uit het publiek roept haar naam en een onverstaanbare opmerking, waarop Eefje beduusd reageert ‘Eh ja. Goed, het volgende nummer is ‘Ik Dacht Na’’. Naast deze al bekende nummers, speelt Eefje ook materiaal voor het volgende album, alles ondersteund met simpele visuals op de ramen van Paradiso. Solide speelt ze de set door en het publiek geniet van haar eerlijke uitstraling.
Nadat Eefje ‘Hartslag’ heeft gespeeld, verlaat ze het podium. Het publiek heeft er nog lang geen genoeg van en blijft verdiend en denderend applaudisseren tot ze weer terug komt. Een solo ‘Call Me’ van Blondie is het toepasselijke eerste antwoord in deze toegift. Ook het rustige ‘Schotland’ is te horen, maar daarna is het volgens Eefje tijd om nog even te dansen. Met een veelheid aan elektronica wordt er afgesloten met dansbare versies van ‘De Stad’ en ‘Afdwaalt,’ waardoor deze in een clubavond zeker in de smaak zouden vallen. Zo is te zien dat het hartstikke goed mogelijk is om zo’n intiem album volledig uit te pakken tot een muzikaal spektakel. Eefje heeft zich vanavond zeker bewezen als prachtige artiest.
Je kunt geen reactie achterlaten.