(EP – PIAS) Uit Londen komt dit Frans-Engelse duo met een EP van vier nummertjes. Een kennismaking met het breekbare stukje muziek van Elephant dat toch al ondergebracht is bij een groot label. Dat belooft wel wat voor deze supportact van Casiokids en Chapel Club met Assembly.
‘Assembly’ klinkt kalm en kabbelend en doet een beetje denken aan triphop van begin jaren negentig. De technische trucjes komen duidelijk naar voren en zorgen voor een nostalgisch geluid. Dat is evengoed het geval bij het trage ‘Shipwrecked’ met een stuwend baslijntje dat het nummer wat meer body geeft.
Als die er nog niet in zat, dan geeft ‘Hopeless’ wel heel nadrukkelijk de jaren tachtig vibe mee aan het geheel. Het galmende stuk synthesizer pretendeert niet eens van deze tijd te willen klinken. Inclusief de echo op de stem van Amelia Rivas, erg nostalgisch. Het doet haar een beetje als Kate Bush klinken. ‘Twilight’ is dan het donkere stukje jaren tachtig op deze EP.
Al met al een fijne EP, maar of dit een hele plaat lang blijft boeien is maar de vraag. Er zit weinig spanning en sensatie in de muziek, noch klinkt het vernieuwend. Van een mug moet je ook geen olifant maken natuurlijk.
Je kunt geen reactie achterlaten.