The Pigeon Detectives @ Tivoli De Helling, Utrecht

Nadat het uit Leeds afkomstige The Pigeon Detectives in 2007 doorbrak bij het grote publiek met hun debuutalbum Wait For Me waren ze niet weg te denken uit het livecircuit. Elk festival in binnen- en buitenland werd aangedaan en de makkelijk in het gehoor liggende gitaarmuziek van de Britten sloeg aan bij het publiek. Catchy en toegankelijke nummers als ‘I Found Out’, ‘I’m Not Sorry’ en ‘Romantic Type’ plus een zeer energieke frontman; tel uit je winst.

Vijf jaar en drie albums later kan de balans worden opgemaakt. Het succes van Wait For Me is met de twee opvolgers ervan niet meer geëvenaard en de band is in de vergetelheid geraakt. De nummers zijn leuk, maar slechts voor even; de band mist een eigen gezicht. Met deze gedachte stapt ondergetekende vanavond Tivoli De Helling binnen.

Support komt van het eveneens uit Leeds afkomstige The Chevin. Ze beschikken over een goede zanger die de lange uithalen met gemak haalt maar de muziek lijkt te veel op elkaar en de band weet de aandacht niet goed vast te houden. Snel door naar de hoofdact dan maar. Om half tien betreden The Pigeon Detectives het podium en de band knalt erin met ‘I Found Out’. De toon voor de avond is gelijk gezet.

Frontman Matt Bowman vliegt over het podium, springt vanaf het drumstel en monitor en laat zijn microfoon flink zwaaien. Dit, plus de krullen doet hem sterk denken aan The Who zanger Roger Daltrey. Het enthousiasme en energieke gedrag van Bowman slaat over op het publiek en na enkele nummers is het een feestje in De Helling. Het publiek geniet zichtbaar van de no-nonsense muziek en springt er op los.

Gedurende de set worden nummers van de drie albums afgewisseld. Al snel wordt duidelijk dat de energie en de herkenning van het publiek vooral opleeft bij het oudere werk; bij het materiaal van Wait For Me. Tevens het sterkste album, waar de meeste nummers op de setlist van afkomstig zijn.

Om het feestje nog completer te maken, springt Bowman het publiek in en crowdsurft even de zaal door. Als de aanwezigen vervolgens bij ’I’m Not Sorry’ ook mee mogen doen op het podium is het plaatje helemaal compleet.

Dat de band geen echte hits meer scoort en dat de albums geen potten breken, wordt nogmaals duidelijk als Bowman ons vertelt dat de band in de herfst weer terugkomt; of we dan ook allemaal een vriend of vriendin meenemen. The Pigeon Detectives mist een eigen gezicht, maar ach..met zo’n liveshow is dat alleen maar bijzaak.

Tekst en foto’s: Paola Suhonić