Binnen acht minuten waren er al 52.000 kaarten verkocht om vervolgens uiteindelijk geheel uitverkocht te raken: Defqon.1 2012 is een feit. Met een line-up van ruim 70 dj’s en een uitbreiding van één naar twee festivaldagen, vindt de tiende editie van Defqon.1 plaats op het evenemententerrein van Biddinghuizen, ook wel bekend van het jaarlijkse Lowlands-festival. Het belooft een dag met vele indrukken te worden. Want voordat men het terrein nog maar kan ruiken staat iedereen al in een uitzinnig gezellige file.
Bij binnenkomst valt meteen op hoe ruim opgezet het terrein is. Er is veel open ruimte en er lijken nog maar weinig mensen op de been te zijn. Logisch misschien, aangezien er al 15.000 campinggasten zijn die er op z’n minst één pre-party en festivaldag op hebben zitten. Dertien podia zijn er zowel buiten als binnen te vinden. Het frisse volk dat alleen vandaag op het terrein is, valt wel lichtelijk op. Hun schoenen zijn namelijk nog schoon.
Wanneer ik de GREY-tent binnenloop wordt bovenstaande theorie bruut van tafel geveegd. Mental Theo is zojuist bezig om de tent op zijn kop te zetten. Het is vol en het is warm. Niet zomaar warm. Het is er zo warm dat het publiek zweetdruppels voelt op plekken waarvan ze niet eens wisten dat ze er konden zweten.
Mental Theo
Mental Theo lijkt gewoon niet ouder te worden. Hij springt en draait nog net zo hard als toen ik hem elf jaar geleden voor het eerst zag in de lokale dorpsdiscotheek. Het zijn dan ook juist die hits die het 18+ publiek uit binnen- en buitenland naar ongekend hoge temperaturen weet te brengen. Het zijn nog steeds ‘Wonderful Days’ en ‘Together In Wonderland’ die het gouden randje zijn van deze happy hardcore vlaggendrager.
The Odd Word
Vervolgens is het tijd om een opvallend uitziend podium te bezoeken. Een open koepelvorm genoemd WHITE biedt plaats voor het Belgische Duo The Odd Word. De schroeven van de planken die ongetwijfeld met de beste bedoelingen geplaatst zijn, laten los en vliegen nog net niet in het rond. Het springvee deint gewillig mee op de beats van deze ruwe elektronische bastonen. Een mix van drum’n'bass, electro en dubstep zet de toon voor openminded mensen die zin hebben om de heupen eens even goed los te gooien. Met het zonnetje zelfverzekerd aan de hemel zijn deze dj’s dan ook een prima dansbare afwisseling.
Na een slap frietje en een koude frikadel vindt men onder de rook van het grote BLACK-podium, tussen de eettentjes, een mini podiumpje. Aangezien alles goud is op en rondom het podium, heet deze plek dan ook terecht GOLD. Een charismatische verschijning verschijnt achter de draaitafel. Niemand minder dan Luciën Foort draait zijn tweede set van deze dag. De loungebanken die rondom het podium heen staan raken wat leger wanneer het onvermoeibare publiek ook hier de zojuist vergaarde calorieën er weer heftig afdanst. Wanneer de, voor velen bekend van de radio, tonen van ‘Indian Dream’ door de speakers knallen is ook dit minifeestje compleet.
Luciën Foort
Hoewel je zou denken dat de meeste benen eigenlijk even wat rust nodig hebben, trekt de dichte koepel van het BROWN-podium toch de aandacht. Dr. Rude knalt door de speakers. Een harmonieuze en gelukzalige sfeer heerst in de wederom warme tent. Stil blijven staan is geen optie. De enige opblaaskrokodil in de zaal blijft niet liggen en dient als nieuw crowdsurfmiddel. In 2004 won deze dj de talent contest tijdens Defqon.1. Hij maakt zijn overwinning nog steeds waar, want ook hier worden op de beats van deze creative hardstyler de schoenzolen nog platter gedanst.
Deze zonovergoten dag wordt afgesloten met DJ Coone op het RED-podium. Je weet dat je vuurwerk kunt verwachten tijdens de afsluiter, maar dit overtreft alle verwachtingen. Een half uur durende spectaculaire laser-, vuurwerk- en vuurshow is een lust voor alle aanwezige zintuigen. Overigens vallen de decoratieve elementen bij elk podium sowieso op, er is veel aandacht besteed aan het uiterlijk vertoon. Voldaan, en nog steeds niet moe, struint het publiek na de eindshow richting camping of de parkeerplaats. En voor wie wil is er nóg een afterparty. Op de camping of op de parkeerplaats zelf, omdat iedereen toch nog twee uur moeten wachten voordat ze weg kunnen rijden. Hoe dan ook, de bas en beats dreunen ongetwijfeld de aankomende weken nog na in de hoofden van elke afzonderlijke bezoeker.
Tekst: Nena Brummans
Fotografie: Marjolijn van Dijk
Je kunt geen reactie achterlaten.