Mastodon

Mastodon is misschien wel de grootste metalband van de laatste jaren. Grote shows in Amsterdam, Tilburg en Eindhoven en lovende recensies voor ieder album. Vooral de laatste twee, Crack the Skye en The Hunter, werden erg goed ontvangen. De heren zijn harde werkers, ik sprak gitarist Bill Kelliher over het harde werk en de laatste studioplaat.

“Amsterdam is heel cool, het is een toeristische stad en ik heb vanmiddag zelfs kleren voor m’n kinderen gekocht. Verder heb ik vanmiddag de soundcheck gedaan en heb ik nu een interview. Touren is niet meer zo’n feest als jaren geleden. Het is werk voor me, dus het is allemaal serieuzer maar het is ook wat saaier. Totdat ik het podium op stap, dan zet ik de rockster-modus aan. Dat kan ik tegenwoordig!”

Maakt een show nog indruk als het ‘werk’ voor je is? “Zeker! Door de energie van het publiek worden wij weer enthousiaster. Laatst stonden we op een festival in Luxemburg en we waren samen met Motorhead de enige harde band, verder had je al die DJ’s en Snow Patrol bijvoorbeeld, maar er werd veel meegezongen door het publiek. Zeker door de meisjes! En dan niet alleen door vriendinnetjes van metalheads hoor, ook meisjes die speciaal voor ons komen. Ook dat gebeurt tegenwoordig.”

Dat kan dus met The Hunter, want hij is heel anders dan andere Mastodon-platen. Is het een frisse kijk op al het voorgaande werk? “Ik weet het niet. Elke plaat is een momentopname van ons als band, waar we op dat moment waren. We wilden gewoon een keer iets zonder zo’n concept maken. We waren blij met wat we deden en het was goed zo. Het klinkt frisser omdat er minder aan geschaafd is.”

“Ieder bandlid ging ook meer z’n gang en dat lieten we ook gebeuren. Elk idee was goed en daardoor is de sound een stuk breder. We hebben ook gebruik gemaakt van oudere ideeën: sommige van mijn riffs op deze plaat zijn ongebruikte riffs uit oefensessies ten tijde van bijvoorbeeld Blood Mountain en Crack the Skye. We hebben elkaar ook meer leren vertrouwen, dus we gingen met een goed gevoel de studio in. Het hele proces was heel natuurlijk en nergens was er iets geforceerd.”

Het lijkt wel alsof alles wat jullie aanraken in goud veranderd, wat is jullie ‘geheim’? “Veranderde alles maar in goud, haha! Ik weet niet of we een geheim hebben hoor, maar alles wat we schrijven komt vanuit ons hart en is dus eerlijk. We willen niet zomaar wat doen om geld te verdienen. We hebben een gekke kant, maar we zijn eigenlijk best serieus, we doen altijd ons best en we proberen zowel onszelf als elkaar te verbeteren. Als ik bijvoorbeeld een nieuwe riff laat horen en de rest is niet zo enthousiast, dan ga ik niet bij de pakken neer zitten, maar dan laat ik gelijk een nieuwe riff horen.”

“In sommige bands heb je één lid en die schrijft alles. Zoals Weezer. Ik vind Weezer heel tof hoor, maar Rivers Cuomo doet alles. De rest van de band, dat zijn eigenlijk nobody’s. Die andere lui zijn inwisselbaar. Bij ons is het anders: we hebben alle vier een unieke persoonlijkheid en iedereen is gelijkwaardig. Ik denk dat dat en de chemie tussen ons vier dan ons ‘geheim’ is. Weet je, we hebben deels een overlappende muzieksmaak, maar deels is onze smaak anders. Euh, Troy luistert veel country en Neurosis, Brent houdt van country en The Melvins, ik hou van Weezer, The Pixies, Metric, ISIS en Neurosis en Brann is meer van Peter Gabriel en Genesis. Al die invloeden sijpelen door in onze muziek zorgen deels voor een soort herkenbaarheid.”

The Hunter voelt een klein beetje als een hobby-album: geen groot concept op de achtergrond en gewoon lekker spelen. Voelde dit ook zo? “Ja, we wilden ons eigenlijk bevrijden met deze plaat. Want iedereen zat maar te gissen en ons zelfs te vragen wat ‘het nieuwe concept’ zou worden. En we schreven ook meer voor elkaar dan dat we rekening hielden met wat de luisteraar zou willen horen of zou verwachten van ons. Mastodon maakte een 180 graden draai en onze fans vonden dat tof, dus dat was dan wel weer gaaf om te zien hoor.”

Wat gaat Mastodon in de toekomst doen? “Na deze tour gaan we lekker naar huis! Onderweg zijn we wel bezig met songideeën, maar als we thuis zijn nemen we eerst een korte pauze. Daarna is het studiotijd, dus we gaan de songideeën uitwerken. Hopelijk hebben we eind dit jaar een album. We hebben nu een eigen studio, dus het kan allemaal.” Laatste vraag, wat is je schoenmaat? “Maat 45, dus wel wat groter dan gemiddeld. Volgens mij heb jij dezelfde schoenen, alleen dan iets groter.”