(Ambo|Anthos) Al sinds zijn doorbraak bij Ajax is voetballer Zlatan Ibrahimović even geliefd als gehaat. De afgelopen jaren werkte hij samen met David Lagercrantz aan zijn autobiografie getiteld Ik, Zlatan.
Zoals veel collega’s begon Ibrahimović op straat met voetballen. Hij is de zoon van een Bosnische vader en Kroatische moeder en groeide op in Rosengård, een immigrantenwijk van Malmö, Zweden. Ook als kind was hij al eigenwijs en driftig, maar zijn voetbaltalent sprong daar bovenuit. Terwijl hij onder contract stond bij Malmö FF hielden enkele grote clubs hem in de gaten, waaronder Arsenal en Ajax. Het was de Amsterdamse club die de toen twintigjarige Ibrahimović naar Nederland haalde voor een bedrag van iets meer dan zo’n negen miljoen euro.
En hier in Nederland begonnen de succesvolle carrière en vele soaps voor Zlatan Ibrahimović, waarover de vedette in alle eerlijkheid vertelt. Van het gedonder met Co Adriaanse tot het aanpakken van Rafael van der Vaart in een internationale ontmoeting. Ibrahimović is een vervelend mannetje met een briljant scoringsvermogen. Dat jongetje in de klas waar elke leraar problemen mee heeft maar waarvan iedereen wil weten hoe hij overal mee weg kan komen.
Waar sporters vaak de hand in eigen boezem steken en vooral anderen de schuld van hun fouten geven is Ibrahimović eerlijk en oprecht. Zo komen er verschillende momenten voorbij waar hij aangeeft fout te zijn geweest en het beter anders aangepakt had kunnen hebben. Hij omschrijft zichzelf achter de schermen net zo bijdehand en foeterend als we hem van het voetbalveld kennen. Want wie herinnert zich niet het ogenschijnlijk plotselinge vertrek bij FC Barcelona dat ontstond door het botsen met trainer Josep Guardiola of de schorsing die hij kreeg voor het in de maag stompen van Bari-speler Marco Rossi?
De verhalen over de wedstrijden zijn natuurlijk mooi om te lezen, maar minstens zo interessant zijn die over de transfers. We weten allemaal wel dat elke voetbaltransfer een zakelijk spelletje is. Toch hoor je bijna nooit wat een speler beleeft tijdens zo’n gebeuren. Leuk om te lezen is hoe hij omgaat met zijn zaakwaarnemer Mino Raiola waarbij de “fuck you’s” over en weer vliegen en de media gebruikt wordt voor het opdrijven van de marktwaarde.
Ik, Zlatan vertelt het verhaal van een enfant terrible met het hart op de juiste plaats. Een gewone jongen die zijn dromen waarmaakt en altijd eerlijk is. Niemand wordt gespaard en hijzelf allerminst. En wie met vijf clubs in totaal acht jaar op rij de landstitel wint komt met dat soms onmogelijke gedrag gewoon weg. Zoals hij zelf omschrijft: “Het was een sprookje en ik was Zlatan Ibrahimović”. Een boek dat elke voetballiefhebber in de kast moet hebben.
Je kunt geen reactie achterlaten.