Op deze hete zomerdagen hebben sommige mensen er toch behoefte aan om zich wat extra in het zweet te werken, luisterend naar een furieus stukje metaalgeweld. Dynamo biedt dit dan ook aan voor een aardige opkomst met niemand minder dan Suffocation uit New York.
De zaal wordt opgewarmd door maar liefst drie bands voor het hoofdgerecht van vanavond. Dat wordt gedaan door de bands Slaughter Denial, Unbreakable Hatred en Re Armed. Dat met deze temperaturen weinig op te warmen valt is wel duidelijk. Het is eerder wachten tot het wat afkoelt.
Origin trekt de zaal wel vol met hun zware, volle sound. Het is alsof er plots een orkaan door de zaal rondwaart. Het geluid is enorm krachtig van deze technische deathmetalband uit Kansas, maar niet alle bezoekers lijken het te waarderen. Kneiterharde drums en rammelende gitaren geven de band een bijzonder geluid. De eerste wall of death wordt al even georganiseerd en zo gaat het feestje los. Na een klein uur is het tijd voor de hoofdact.
De mannen van Suffocation worden warm onthaald in Dynamo. Bill Robinson vervangt Frank Mullen op de vocalen. Ouderwetse, vuige deathmetal knalt de zaal in en het publiek gaat lekker los. Crowdsurfen en headbangen zorgt voor wat extra transpiratie, maar ach wat moet je dan. Tussen de nummers door moet de band wel even op adem komen. Dan mag Robinson mooi een verhaaltje vertellen. Klassiekers als ‘Mans Obliteration’ tot ‘Cataclysmic Purification’ van het in 2009 verschenen Blood Oath komen langs. Iedereen komt aan zijn trekken.
Robinson lijkt ook erg veel last van zijn rug te hebben, maar dat mag de pret niet drukken. Er vliegt overal watermeloen rond die iemand binnen heeft weten te krijgen, wat het zomerse gehalte omhoog haalt. Het gaat er allemaal om dat iedereen een toffe tijd heeft blijft de frontman herhalen. Aan het publiek te merken zit dat helemaal goed.
Je kunt geen reactie achterlaten.