Op één van de warmste dagen van het jaar staat surfdude Xavier Rudd voor de derde keer in de Effenaar. De Australiër toont zich niet onder de indruk van de Hollandse temperaturen, en tovert in zijn eentje de broeierige zaal om tot een zwetende bewegende massa.
Openingsact vanavond is Oh, Brave Wide Eyes uit Utrecht. Het duo speelt intieme folknummers, zichzelf begeleidend op mandoline en akoestische gitaar, met als hoogtepunten het mooie ‘Purpose & Place’ en Leonard Cohen-cover ‘The Partisan’. Normaal treedt de band trouwens op als viertal, compleet met violiste en toetsenist. Misschien niet helemaal het juiste publiek voor deze band, maar zeker een act om in de gaten te houden.
Xavier Rudd heeft een flink aantal instrumenten meegenomen naar Eindhoven. Hij begint op slide guitar met Bow Down, van zijn laatste album Spirit Bird, terwijl zijn linkervoet (zoals altijd zonder schoeisel) drumt en zijn rechtervoet de loops en distortion regelt. Voor ‘Lioness Eye’ neemt hij plaats achter de zorgvuldig opgestelde didgeridoos, en gebruikt hij zijn vrijgekomen handen voor het drummen. Het publiek danst mee en onthaalt Xavier met een warm applaus, maar de Aussi moet even inkomen: pas na een mooie, lang uitgerekte versie van Come Let Go (op twaalfsnarige slide guitar!) richt hij het woord voor het eerst tot het publiek. Dan komt ook de activist in de man naar boven: Captain Paul Watson, die wereldwijd strijdt tegen de walvisjacht, is op de vlucht voor de autoriteiten. Xavier draagt vanavond het mooie ‘Messages’ aan hem op, en er is een kraampje van actiegroep Sea Shepherd aanwezig in de Effenaar.
Met zijn didgeridoos krijgt Xavier Rudd de hippies in het publiek aan het dansen, maar de ingetogen nummers op gitaar zijn het indrukwekkendst. ‘Follow The Sun’ bijvoorbeeld, waarbij hij ook nog een mondharmonica tevoorschijn haalt, en als hoogtepunt toegift ‘Spirit Bird’. Daar staan helaas ook enkele inzakmomenten tegenover, zoals het zich traag voortslepende didgeridoo-nummer ‘Culture Bleeding’, met veel herhalingen ook één van de mindere nummers op het laatste album.
Een grote doorbraak zoals die van Ben Howard, je gunt het Xavier Rudd. Maar je hoopt vooral dat hij blijft doen wat hij nu doet: de muziek maken die hij zelf leuk vindt, actievoeren tegen walvisvaarders, en optreden op blote voeten. Hoewel het ondertussen is gaan onweren, keert het publiek vanavond met een zomers gevoel terug naar huis.
Je kunt geen reactie achterlaten.