(Album – V2 Records/Cooperative Music) Een tijdje terug kon je op ROAR te lezen over King Complex, de debuut-EP van het Welshe duo Man Without Country. Wat hieruit naar voren kwam, was vooral dat de band niet gevarieerd genoeg was om zelfs maar een vijf nummers-tellende EP te blijven boeien. De vraag is dus of de twee met hun debuutalbum Foe wat variatie in hun muziek hebben gebracht en een duurzaam album hebben geproduceerd.
Een blik op de tracklist biedt al enige angst; van de vijf nummers die de EP telt (de remix niet meegenomen) komen er vier terug op Foe, waarvan er drie in exact dezelfde volgorde staan. Toch biedt de eerste luisterbeurt al enige geruststelling als blijkt dat de nieuwe nummers gevarieerder in sound en opbouw zijn. Vooral albumopeners ‘Foe’ en ‘Puppets’ steken met kop en schouders boven de rest van het album uit. Toch wordt ook bij deze nummers weer duidelijk wat ook al op King Complex het geval is; Man Without Country is niet origineel. Onderdelen van verschillende bands, zoals M83 en het in de EP-recensie genoemde Delphic, worden versmolten tot de nummers die de twee heren uit Wales uitbrengen. Daarnaast is de stem van Ryan James nog steeds ietwat te zeurderig, waardoor het geheel opnieuw een moeilijk uit te houden album vormt.
De EP toonde ons al dat Man Without Country een vrij eentonige collectie van nummers heeft. Met Foe is dit enigszins rechtgezet, maar het heeft nog steeds niet genoeg om het lijf om interessant te zijn.
Je kunt geen reactie achterlaten.